Electrophysiology CINRE, hospital BORY
Migotanie Przedsionków: Wytyczne (2026) Kompendium / 8.1 Terapia przeciwkrzepliwa (NOAC) i migotanie przedsionków

Terapia przeciwkrzepliwa (NOAC) i migotanie przedsionków


Terapia przeciwkrzepliwa w migotaniu przedsionków (MP) dzieli się na 2 główne grupy:

  • Antagoniści witaminy K
  • NOAC (Novel Oral AntiCoagulants, Non-vitamin K antagonists), określane również jako:
    • DOAC (Direct Oral AntiCoagulants)
Infografika przedstawiająca migotanie przedsionków z zakrzepem w uszku lewego przedsionka oraz zasady leczenia przeciwkrzepliwego, w tym NOAC i warfarynę.

Antagoniści witaminy K hamują czynniki krzepnięcia (II, VII, IX, X) i obejmują:

  • Warfarynę (USA, Europa)
  • Aceenokumarol (Europa, Holandia, Belgia, Hiszpania)
  • Fenprokumon (Europa, Niemcy, Austria, Szwajcaria)
  • Fluindion (Europa, Francja)

Warfaryna jest najczęściej stosowanym antagonistą witaminy K.

Główną wadą warfaryny jest konieczność regularnego monitorowania INR, który powinien być utrzymywany w zakresie 2–3,

  • ponieważ warfaryna ma wąski indeks terapeutyczny, istotne interakcje lekowe i pokarmowe,
  • a zmienność INR zwiększa ryzyko zakrzepicy (przy niskim INR) lub krwawienia (przy wysokim INR).

W praktyce klinicznej częściej stosuje się NOAC, ponieważ nie wymagają monitorowania INR. W badaniach klinicznych wykazano, że:

  • NOAC i warfaryna zapewniają porównywalną skuteczność przeciwkrzepliwą w prewencji powikłań zakrzepowo-zatorowych w MP.
  • NOAC wiążą się z 50 % mniejszym ryzykiem krwawienia śródczaszkowego w porównaniu z warfaryną.

Dostępne są 4 NOAC; trzy hamują czynnik Xa, a jeden hamuje czynnik IIa:

  • Rywaroksaban (Xa)
  • Apiksaban (Xa)
  • Edoksaban (Xa)
  • Dabigatran (IIa)

U pacjentów z masą ciała >120 kg lub BMI >40 kg/m2

  • preferowana jest warfaryna zamiast NOAC ze względu na ograniczone dane dotyczące NOAC w tej populacji.
NOAC (doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K)
NOAC Dawka
standardowa
Kryteria redukcji dawki Dawka
zredukowana
Apiksaban
(Eliquis)
5 mg
dwa razy na dobę
Redukcja dawki jest zalecana, jeśli występują co najmniej dwa z poniższych:
  • Wiek ≥ 80 lat
  • Masa ciała ≤ 60 kg
  • Kreatynina ≥ 133 µmol/L (CrCl < 50 ml/min)
2,5 mg
dwa razy na dobę
Dabigatran
(Pradaxa)
150 mg
dwa razy na dobę
Redukcja dawki jest zalecana, jeśli występuje co najmniej jeden z poniższych:
  • Wiek ≥ 80 lat
  • Jednoczesne stosowanie werapamilu
Redukcję dawki należy rozważyć, jeśli występuje co najmniej jeden z poniższych:
  • Wiek 75 – 80 lat
  • CrCl 30 – 50 ml/min (kreatynina 130 – 200 µmol/L)
  • Zapalenie żołądka, zapalenie przełyku, GERD
  • Stan związany ze zwiększonym ryzykiem krwawienia
110 mg
dwa razy na dobę
Edoksaban
(Lixiana,
Savaysa)
60 mg
raz na dobę
Redukcja dawki jest zalecana, jeśli występuje co najmniej jeden z poniższych:
  • CrCl 15 – 50 ml/min (kreatynina 130 – 350 µmol/L)
  • Masa ciała ≤ 60 kg
  • Jednoczesne stosowanie: cyklosporyny, dronedaronu, erytromycyny, ketokonazolu
30 mg
raz na dobę
Rywaroksaban
(Xarelto)
20 mg
raz na dobę
Redukcja dawki jest zalecana, jeśli:
  • CrCl 15 – 50 ml/min (kreatynina 130 – 350 µmol/L)
15 mg
raz na dobę

CrCl – klirens kreatyniny, GERD – choroba refluksowa przełyku

Działania niepożądane NOAC
Działanie niepożądane Roczne ryzyko (%)
Niewielkie krwawienia (epistaksja, siniaki) 10 – 15 %
Dyspepsja (zwłaszcza przy dabigatranie) 5 – 10 %
Krwiomocz 1 – 3 %
Niedokrwistość (w wyniku krwawienia) 1 – 3 %
Nudności 1 – 3 %
Poważne krwawienie 1 – 2 %
Krwawienie z przewodu pokarmowego 1 – 2 %
Krwawienie śródczaszkowe < 1 %
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych < 1 %
Reakcje alergiczne / nadwrażliwości < 1 %
Zaburzenia czynności nerek (rzadko przy odwodnieniu / krwawieniu) < 1 %
Trombocytopenia < 1 %

Na podstawie danych z badań klinicznych istnieją 3 sytuacje kliniczne, w których pacjenci z MP powinni otrzymywać leczenie przeciwkrzepliwe niezależnie od wyniku CHA2DS2-VA:

  • MP zastawkowe (zawsze wskazana warfaryna):
    • Zastawka mechaniczna
    • Zwężenie zastawki mitralnej (umiarkowane lub ciężkie)
  • Kardiomiopatia przerostowa (preferowane NOAC lub warfaryna)
  • Amyloidoza (preferowane NOAC lub warfaryna)

Główną przyczyną większej skuteczności warfaryny w MP zastawkowym jest:

  • Warfaryna działa na 4 czynniki krzepnięcia (II, VII, IX, X) w kaskadzie krzepnięcia
  • NOAC działają tylko na jeden czynnik (IIa lub Xa)
Terapia przeciwkrzepliwa i migotanie przedsionków Klasa
W migotaniu przedsionków zastawkowym:
  • zastawka mechaniczna lub
  • zwężenie zastawki mitralnej (umiarkowane lub ciężkie),
zawsze zaleca się warfarynę (nie NOAC) jako terapię przeciwkrzepliwą, niezależnie od wyniku CHA2DS2-VA.
I
Podczas terapii warfaryną zalecany jest docelowy INR w zakresie 2–3. I
Zaleca się zmianę warfaryny na NOAC, jeśli leczenie przeciwkrzepliwe jest niewystarczające (Time in Therapeutic Range < 70 %). I
Redukcja dawki NOAC jest zalecana wyłącznie w przypadku spełnienia kryteriów redukcji dawki. I
U pacjentów z masą ciała >120 kg lub BMI >40 kg/m2 zaleca się warfarynę zgodnie z wynikiem CHA2DS2-VA. I
U pacjentów z masą ciała >120 kg lub BMI >40 kg/m2 można rozważyć NOAC zgodnie z wynikiem CHA2DS2-VA. IIb

Niniejsze wytyczne są nieoficjalne i nie stanowią oficjalnych wytycznych wydanych przez żadne profesjonalne towarzystwo kardiologiczne. Służą wyłącznie celom edukacyjnym i informacyjnym.

Peter Blahut, MD

Peter Blahut, MD (Twitter(X), LinkedIn, PubMed)