Electrophysiology CINRE, hospital BORY

Ibutilid


Klasyfikacja:

  • Klasa III – blokery kanału potasowego (K⁺)
    • Amiodaron – najskuteczniejszy lek przeciwarytmiczny, ale związany z najwyższą częstością działań niepożądanych.
    • Dronedaron – podobny do amiodaronu, ale mniej silny i związany z mniejszą częstością działań niepożądanych.
    • Sotalol – jest także nieselektywnym beta-adrenolitykiem.
    • Ibutilid – może być stosowany do ostrej kardiowersji migotania przedsionków (MP) z preekscytacją.
Schemat działania ibutilidu jako leku antyarytmicznego klasy III, przedstawiający wydłużenie efektywnego okresu refrakcji drogi dodatkowej oraz farmakologiczną kardiowersję preekscytowanego migotania przedsionków do rytmu zatokowego.

Mechanizm działania:

  • Zmniejsza pobudliwość i automatyzm oraz zapobiega re-entry w mięśniu przedsionków i komór
    • poprzez hamowanie kanałów K⁺ oraz częściowo późnych kanałów Na⁺
    • Wydłuża pozawęzłowy potencjał czynnościowy (AP) oraz efektywny okres refrakcji (ERP)
  • Droga dodatkowa – wydłuża ERP
  • Prawie brak wpływu na węzeł SA

Efekt:

  • Kardiowersja MP do rytmu zatokowego – przerwanie epizodu migotania przedsionków (MP) i przywrócenie rytmu zatokowego
  • Kardiowersja MP z preekscytacją do rytmu zatokowego
  • Kardiowersja trzepotania przedsionków (TP) do rytmu zatokowego – przerwanie epizodu TP i przywrócenie rytmu zatokowego
    • Ibutilid jest najskuteczniejszym lekiem przeciwarytmicznym w ostrej konwersji TP
Ibutilid a migotanie przedsionków (MP)
Nazwa handlowa
Convert
Wskazania
  • Ostra kardiowersja MP do rytmu zatokowego
    • Może być także stosowany w MP z preekscytacją (MP z falą delta w EKG)
  • Ostra kardiowersja TP do rytmu zatokowego
Dawkowanie
  • Ostra kardiowersja MP do rytmu zatokowego (dożylnie)
    • (< 60 kg): 0,01 mg/kg podawane przez 10 minut
    • (> 60 kg): 1 mg podawane przez 10 minut
  • Druga identyczna dawka podawana przez 10 minut może zostać podana po 10 minutach, jeśli nie doszło do konwersji do rytmu zatokowego
Początek działania
  • 30–90 minut
Efekt
Czas do konwersji do rytmu zatokowego i odsetek skuteczności
  • 30–90 minut – 30–50 % (dożylnie) – w MP
  • < 60 minut – 60–75 % (dożylnie) – w TP
Czas działania
  • 4–6 godzin (dożylnie)
Przeciwwskazania
  • Hipotensja (skurczowe < 100 mmHg)
  • Bradykardia (< 50/min.)
  • Wydłużony odstęp QT (QTc > 440 ms)
  • Zespół wydłużonego QT
  • Wstrząs kardiogenny
  • Zdekompensowana niewydolność serca
  • Ciężkie zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hipokaliemia, hipomagnezemia)
  • Alergia na ibutilid

Monitorowanie pacjenta podczas podawania ibutilidu:

  • Przerwać podawanie, jeśli wystąpi powód do przerwania infuzji (patrz tabela poniżej).
Monitorowanie pacjenta podczas podawania ibutilidu
Okres monitorowania Co monitorować Powód odstawienia
Podczas infuzji (0–10 minut) Monitorowanie EKG (odstęp QTc)
Ciśnienie tętnicze
QTc > 500 ms
Torsades de pointes
Bradykardia < 40/min.
Hipotensja < 90/60 mmHg
30–120 minut po podaniu EKG
Ciśnienie tętnicze
QTc > 500 ms
Arytmie

Działania niepożądane:

  • Częste (1–10 %):
    • Arytmię komorowe
    • Blok AV
    • Blok odnogi pęczka Hisa
    • Hipotensja
    • Bradykardia
    • Wydłużenie odstępu QT
    • Ból głowy
    • Nudności
  • Rzadkie (< 1 %)
    • Wysypka pęcherzowa

Vernakalant i ibutilid są dożylnymi lekami przeciwarytmicznymi wskazanymi do farmakologicznej kardiowersji MP.

  • Należą do różnych klas, a ich główne właściwości różnią się częściowo.
Ibutilid vs vernakalant a migotanie przedsionków
Właściwość Ibutilid Vernakalant
Klasa Klasa III – bloker kanału K⁺ „Inny lek przeciwarytmiczny” (blokuje kanały Na⁺ i K⁺)
Mechanizm działania Działa na przedsionki, komory i drogi dodatkowe Działa tylko na przedsionki
Wskazanie Ostra dożylna kardiowersja MP i trzepotania Ostra dożylna kardiowersja MP
Zastosowanie w MP z preekscytacją Tak Przeciwwskazany
Zastosowanie w trzepotaniu przedsionków Tak Nie
Skuteczność konwersji do rytmu zatokowego ~30–50 % (MP), ~60–75 % (TP) ~50–70 % (MP)
Działania niepożądane Wydłużenie QT, torsades de pointes Hipotensja, bradykardia, dysgeusia, parestezje


Algorytm zaleceń dotyczących ostrej kardiowersji w świeżo rozpoznanym migotaniu przedsionków z preekscytacją z przeciwwskazaniem do blokerów węzła AV oraz doborem leków antyarytmicznych według frakcji wyrzutowej.

Niniejsze wytyczne są nieoficjalne i nie stanowią oficjalnych wytycznych wydanych przez żadne profesjonalne towarzystwo kardiologiczne. Służą wyłącznie celom edukacyjnym i informacyjnym.

Peter Blahut, MD

Peter Blahut, MD (Twitter(X), LinkedIn, PubMed)