Choroba tętnic obwodowych a migotanie przedsionków

Choroba tętnic obwodowych (PAD) jest szerszym pojęciem, które obejmuje miażdżycowe zajęcie tętnic innych niż tętnice wieńcowe i aorta. W PAD zwężenie (zacieśnienie) i ostatecznie okluzja (zamknięcie) tętnic obwodowych rozwijają się stopniowo. Główne czynniki ryzyka PAD są podobne do czynników ryzyka migotania przedsionków (MP):

Palenie tytoniu
Cukrzyca
Nadciśnienie tętnicze
Otyłość
Dyslipidemia

Choroba tętnic obwodowych (PAD) – zajęcie tętnic obwodowych
Tętnice obwodowe	Częstość w PAD (%)
Tętnice kończyn dolnych	40 – 50 %
Tętnice szyjne	20 – 30 %
Tętnice kończyn górnych	5 – 10 %
Tętnice nerkowe	5 – 10 %
Tętnica krezkowa	1 – 2 %

Ilustracja przedstawiająca migotanie przedsionków z chorobą tętnic obwodowych kończyn dolnych, miażdżycowym zajęciem tętnic oraz wskazaniem do antykoagulacji NOAC.

Częstość występowania PAD w populacji wynosi 1–5% (>15% u starszych pacjentów >80 lat).

Termin PAD jest często używany w odniesieniu do PAD kończyn dolnych (LE-PAD), ponieważ LE-PAD jest najczęstszą postacią PAD. U pacjentów z MP najbardziej dostępne dane dotyczą zatem skojarzenia MP i LE-PAD.

LE-PAD występuje u 6–14% pacjentów z MP.

Najczęstsze objawy LE-PAD:

Chromanie przestankowe (ból w łydce lub udzie podczas chodzenia, ustępujący po zatrzymaniu)
21% pacjentów z chromaniem przestankowym ma krytyczne niedokrwienie kończyny
Obniżona temperatura zajętej kończyny
Owrzodzenia (gojące się powoli)
Brak wyczuwalnego tętna w kończynie

LE-PAD wysokiego ryzyka definiuje się jako:

Stan po amputacji kończyny
Krytyczne niedokrwienie kończyny (ból spoczynkowy, owrzodzenie, zgorzel)
Stan po rewaskularyzacji (balon, stent, pomost).
Pacjent ma choroby współistniejące:

Niewydolność serca
Cukrzyca
Choroba naczyniowa w co najmniej 2 łożyskach (tętnice wieńcowe, tętnice mózgowe, tętnice nerkowe, tętnice obwodowe, aorta)
Przewlekła choroba nerek

Bezobjawowe LE-PAD nie wymaga leczenia przeciwpłytkowego ani przeciwkrzepliwego.

Jeżeli pacjent ma PAD i MP wymagające leczenia przeciwkrzepliwego, stosuje się wyłącznie leczenie przeciwkrzepliwe (bez leczenia przeciwpłytkowego).

W leczeniu przeciwkrzepliwym preferuje się NOAC (a nie warfarynę).

Pacjent z MP (ze wskazaniem do leczenia przeciwkrzepliwego) po rewaskularyzacji z powodu PAD

może przejściowo otrzymywać podwójną terapię przeciwzakrzepową przez 1–3 miesiące (np. NOAC + aspiryna),
następnie kontynuowane jest wyłącznie leczenie przeciwkrzepliwe.

Choroba tętnic obwodowych a migotanie przedsionków	Klasa
W PAD i MP (wymagającym leczenia przeciwkrzepliwego) zaleca się wyłącznie leczenie przeciwkrzepliwe (preferencyjnie NOAC), bez leczenia przeciwpłytkowego.	I

PAD - Peripheral arterial disease NOAC – Non-vitamin K oral anticoagulants (Dabigatran, Rivaroxaban, Apixaban, Edoxaban)