Amyloidoza serca i migotanie przedsionków

Amyloidoza jest układową chorobą infiltracyjną, w której amyloid odkłada się w przestrzeni pozakomórkowej mięśnia sercowego; stan ten określa się jako amyloidozę serca.

Ilustracja migotania przedsionków w amyloidozie serca z hiperechogenną lewą komorą w echokardiografii oraz wskazaniem do antykoagulacji NOAC lub warfaryną.

Amyloidoza serca

Prowadzi do przerostu komór bez ich poszerzenia oraz do dysfunkcji rozkurczowej z powodu „sztywnych komór”,

co skutkuje kardiomiopatią restrykcyjną i wtórnym poszerzeniem przedsionków.

Naciekanie zastawek często prowadzi do zwężenia zastawki aortalnej.
Amyloidoza serca z migotaniem przedsionków (MP) wiąże się z wysokim ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych,

ponieważ przedsionki są poszerzone i przebudowane w wyniku odkładania amyloidu.

Amyloidoza może być

Dziedziczna, co jest bardzo rzadkie (< 1%)
Nabyta (starcza)

Występuje u 10–20% pacjentów > 65 lat z HFpEF (niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową)
W starszym wieku, w wyniku zaburzonej syntezy białek, wątroba zaczyna produkować amyloid

Zwężenie zastawki aortalnej występuje u 10–20% pacjentów z amyloidozą serca.

MP występuje u 50–70% pacjentów z amyloidozą serca.

Amyloidoza serca z MP wiąże się z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych wynoszącym 5–10% rocznie

u pacjentów bez leczenia przeciwkrzepliwego

Leczenie przeciwkrzepliwe i amyloidoza serca	Klasa
U pacjentów z amyloidozą serca i migotaniem przedsionków leczenie przeciwkrzepliwe (preferencyjnie NOAC) jest zawsze wskazane, niezależnie od punktacji w skali CHA₂DS₂-VA.	I

Amyloidoza serca powoduje charakterystyczne zmiany w EKG i przezklatkowej echokardiografii (TTE), które podsumowano w poniższej tabeli.

W celu ostatecznego rozpoznania amyloidozy serca stosuje się następujące metody:

Rezonans magnetyczny serca, scyntygrafię serca oraz biopsję endomiokardialną

Amyloidoza serca – EKG i przezklatkowa echokardiografia (TTE)
Badanie	Charakterystyczne cechy
EKG	Niskie napięcie zespołów QRS (< 5 mm w odprowadzeniach kończynowych, < 10 mm w odprowadzeniach przedsercowych) Obraz rzekomego zawału z obecnością załamków Q (w odprowadzeniach przedsercowych lub dolnych) bez wywiadu zawału mięśnia sercowego Zaburzenia układu przewodzącego: Blok przedsionkowo-komorowy I–III stopnia Blok odnogi pęczka Hisa Zaburzenia przewodzenia śródkomorowego
TTE	Koncentryczny przerost lewej komory HFpEF (niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową) Poszerzenie przedsionków Hiperechogeniczne, przerośnięte komory (amyloid zwiększa echogeniczność)