Electrophysiology CINRE, hospital BORY
Atriyal Fibrilasyon: Kılavuzlar (2026) Kompendiyum / 7.4.3 Kardiyak Amiloidoz ve Atriyal Fibrilasyon

Kardiyak Amiloidoz ve Atriyal Fibrilasyon


Amiloidoz, amiloidin miyokardın ekstrasellüler alanına biriktiği sistemik infiltratif bir hastalıktır; bu durum kardiyak amiloidoz olarak adlandırılır.

Kardiyak amiloidozda atriyal fibrilasyonu, ekokardiyografide hiperekojenik sol ventrikül bulgusu ve NOAC veya warfarin ile antikoagülan tedavi endikasyonunu gösteren ilustrasyon.

Kardiyak amiloidoz

  • Ventriküler dilatasyon olmaksızın ventrikül hipertrofisine ve “rijit ventriküller” nedeniyle diyastolik disfonksiyona yol açar,
    • bu durum restriktif kardiyomiyopatiye ve ardından atriyal dilatasyona neden olur.
  • Kapak infiltrasyonu sıklıkla aort stenozu ile sonuçlanır.
  • Atriyal fibrilasyonlu (AF) kardiyak amiloidoz yüksek tromboemboli riski taşır,
    • çünkü atriyumlar amiloid birikimine bağlı olarak dilate ve yeniden şekillenmiştir.

Amiloidoz

  • Herediter olabilir; bu çok nadirdir (< %1)
  • Edinilmiş (senil) olabilir
    • HFpEF (korunmuş ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği) olan > 65 yaş hastaların %10–20’sinde mevcuttur
    • İleri yaşta, protein sentezindeki değişikliklere bağlı olarak karaciğer amiloid üretmeye başlar

Kardiyak amiloidozlu hastaların %10–20’sinde aort stenozu mevcuttur.

Kardiyak amiloidozlu hastaların %50–70’inde AF mevcuttur.

AF ile birlikte kardiyak amiloidozda tromboembolik risk yıllık %5–10’dur

  • antikoagülan tedavi almayan hastalarda
Antikoagülan Tedavi ve Kardiyak Amiloidoz Sınıf
Kardiyak amiloidoz ve atriyal fibrilasyonu olan hastalarda, CHA2DS2-VA skorundan bağımsız olarak antikoagülan tedavi (tercihen NOAC) her zaman endikedir. I

Kardiyak amiloidoz, EKG ve transtorasik ekokardiyografide (TTE) karakteristik bulgular oluşturur; bunlar aşağıdaki tabloda özetlenmiştir.

Kardiyak amiloidozun kesin tanısında aşağıdaki yöntemler kullanılır:

  • Kardiyak MR, kardiyak sintigrafi ve endomiyokardiyal biyopsi
Kardiyak Amiloidoz – EKG ve Transtorasik Ekokardiyografi (TTE)
İnceleme Karakteristik bulgular
EKG
  • Düşük QRS voltajı (< ekstremite derivasyonlarında 5 mm, < prekordiyal derivasyonlarda 10 mm)
  • Q dalgaları ile psödoinfarkt paterni (prekordiyal veya inferior derivasyonlarda)
    • miyokard enfarktüsü öyküsü olmaksızın
  • İletim sistemi bozuklukları:
    • AV blok I–III derece
    • Dal bloğu
    • İntraventriküler iletim gecikmesi
TTE
  • Konsantrik sol ventrikül hipertrofisi
  • HFpEF (Korunmuş Ejeksiyon Fraksiyonlu Kalp Yetersizliği)
  • Atriyal dilatasyon
  • Hiperekojenik hipertrofik ventriküller (amiloid ekogeniteyi artırır)

Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.

Peter Blahut, MD

Peter Blahut, MD (Twitter(X), LinkedIn, PubMed)