Ablacja migotania przedsionków – zasada i metody

Ablacja oznacza usunięcie lub dezaktywację tkanki przy użyciu ciepła, zimna lub innego źródła energii.

• W kardiologii stosuje się trzy metody ablacji migotania przedsionków (MP) oraz innych arytmii:
• Ablacja prądem o częstotliwości radiowej – zniszczenie mięśnia sercowego za pomocą ciepła
• Krioablacja – zniszczenie mięśnia sercowego przez zamrażanie
• Ablacja impulsowym polem elektrycznym – zniszczenie mięśnia sercowego za pomocą impulsów elektrycznych

Ablacja MP i izolacja żył płucnych

• MP początkowo ma charakter napadowy i pochodzi (w 90%) z okolicy ujść żył płucnych, gdzie w bliskim sąsiedztwie zlokalizowany jest zarówno wyzwalacz, jak i substrat arytmii.
• Impulsy elektryczne z ujść żył płucnych, z aktywowanego substratu, szerzą się do lewego przedsionka.
• Początkowo mechanizm ten manifestuje się klinicznie jako napadowe MP.
• Po kilku latach substrat rozszerza się na inne obszary lewego przedsionka (dach, ściana tylna, cieśń mitralna).
• Rozszerzony substrat manifestuje się klinicznie jako przetrwałe MP.
• Izolacja żył płucnych (niezależnie od zastosowanej metody) elektrycznie izoluje zarówno wyzwalacz, jak i substrat w obrębie ujść.
• Dlatego izolacja żył płucnych jest najbardziej skuteczna w napadowym MP.
• Jeśli substrat występuje również poza ujściami żył płucnych (przetrwałe MP),
• wykonuje się bardziej rozległą ablację (dach, ściana tylna, cieśń mitralna, żyła główna górna).

Ablacja impulsowym polem elektrycznym (podstawowy przebieg zabiegu)

1. Do żył udowych w pachwinie wprowadza się koszulki naczyniowe (2 po stronie lewej, 1 po stronie prawej), przez które cewniki są prowadzone przez żyłę główną dolną do prawego przedsionka:
• Strona lewa: echokardiografia wewnątrzsercowa (ICE), cewnik w zatoce wieńcowej.
• Strona prawa: igła do nakłucia przegrody międzyprzedsionkowej.
2. Pod kontrolą ICE wykonuje się nakłucie przegrody międzyprzedsionkowej w obrębie dołu owalnego.
3. Następnie cewnik ablacyjny wprowadza się przez dół owalny do lewego przedsionka.

4. Do ablacji impulsowym polem elektrycznym stosuje się dedykowany cewnik,
• który rozwija się w lewym przedsionku w konfiguracji „kwiatu” z 5 ramionami,
• każde ramię zawiera 4 elektrody (dodatnie i ujemne).
• Podczas dostarczania impulsów generowane jest silne pole elektryczne pomiędzy elektrodami dodatnimi i ujemnymi,
• powodujące ruch jonów i elektronów między elektrodami.
• Cząstki przenikają przez błony kardiomiocytów i tworzą pory,
• co określa się mianem elektroporacji, prowadzącej do zniszczenia mięśnia sercowego i substratu arytmogennego.

5. Cewnik jest kolejno pozycjonowany w każdej żyle płucnej, najpierw w konfiguracji owalnej (koszyk), a następnie w konfiguracji „kwiatu”.
• Impulsy elektryczne dostarczane są w obu konfiguracjach.
6. Ablacja impulsowym polem elektrycznym jest kardioselektywna:
• wywołuje nieodwracalną elektroporację kardiomiocytów i substratu arytmogennego,
• tkanki otaczające (naczynia, nerwy, przełyk) pozostają nienaruszone.