Atriyal Fibrilasyonda Kalıtsal Aritmik Sendromlar ve Kardiyomiyopatiler

Atriyal fibrilasyon (AF), yapısal ve elektriksel olarak değişmiş atriyumlarda gelişir.

Bu değişiklikler kalıtsal aritmik sendromlar ve kardiyomiyopatilerde de görülür.
Başlıca mekanizmalar şunları içerir:

Atriyal fibrilasyonla ilişkili kalıtsal aritmik sendromlar ve kardiyomiyopatilerin genel görünümü; uzun QT sendromu, kısa QT sendromu ve Brugada sendromu ile tipik EKG bulguları ve genetik mutasyonları içermektedir.

Kalıtsal Aritmik Sendromlar ve Kardiyomiyopatilerde Atriyal Fibrilasyonun Başlıca Mekanizmaları
Tanılar	Atriyal Değişiklikler	AF Gelişiminin Mekanizması
HKM DKM ARVK	Yapısal atriyal değişiklikler (dilatasyon, fibrozis, artmış duvar stresi)	Yapısal yeniden yapılanma, atriyal aritmiler ve atriyal fibrilasyon için aritmojenik bir substrat oluşturur.
Uzun QT sendromu Kısa QT sendromu Brugada sendromu CPVT WPW sendromu	Atriyumlarda elektriksel ve iyonik değişiklikler	İyon kanal disfonksiyonu ve bozulmuş elektriksel stabilite, atriyumların aritmilere ve AF’ye yatkınlığını artırır.
Gen mutasyonları (SCN5A, KCNQ1, KCNH2, RYR2, vb.)	Atriyal miyokardı etkileyen genetik değişiklikler	Mutasyonlar yalnızca ventrikülleri değil atriyumları da etkiler, böylece AF için aritmojenik bir substrat oluşturur.
HKM DKM	Kronik yüklenme ve diyastolik disfonksiyon	Artmış doluş basınçları sol atriyal dilatasyona ve AF için stabil bir substrat oluşumuna yol açar.
CPVT Uzun QT sendromu	Otonom disregülasyon	Adrenerjik stres ve bozulmuş otonom düzenleme atriyal aritmileri ve AF’yi kolaylaştırır.

Aritmik sendromlar ve kardiyomiyopatiler gen mutasyonlarına bağlı olarak da ortaya çıkabilir.

Gen mutasyonları atriyumlarda yapısal ve elektriksel değişikliklere yol açar,
böylece AF için bir substrat oluşturur.

Genetik Mutasyonlar ve Atriyal Fibrilasyon ile İlişkileri
Gen Mutasyonu	AF Prevalansı	İlişkili Kardiyak Tanılar	AF Mekanizması
SCN5A	20–40 %	Brugada sendromu DKM (elektriksel fenotip) Genetik AF	Atriyal elektriksel instabilite.
KCNQ1	10–30 %	Uzun QT sendromu tip 1 Ailesel AF	Atriyal repolarizasyon anormalliği.
KCNH2 (HERG)	10–25 %	Uzun QT sendromu tip 2	Artmış atriyal yatkınlık.
RYR2	5–15 %	CPVT	Adrenerjik Ca²⁺ deşarjları → ektopi.
CACNA1C	30–50 %	Brugada fenotipi Timothy sendromu Atriyal aritmiler	Ca²⁺ kanal disfonksiyonu → atriyal uyarılabilirlik.
MYH7	20–35 %	HKM DKM SVNC	Atriyal fibrozis ve dilatasyon.
MYBPC3	20–35 %	HKM	HKM’de atriyal fibrozis.
LMNA	45–70 %	Laminopati (DKM + AV blok)	Atriyal yeniden yapılanma.
TNNI3	15–30 %	HKM	Hipertrofide atriyal yeniden yapılanma.
TNNT2	20–35 %	HKM DKM	Atriyal fibrozis.
PLN	15–25 %	DKM ARVK-benzeri fenotip	Atriyal elektriksel instabilite.
DSP	10–25 %	ARVK	Atriyal fibrotik yeniden yapılanma.
PKP2	10–20 %	ARVK	Hastalık progresyonu sırasında atriyal aritmiler.
PRKAG2	20–40 %	Glikojen depo kardiyomiyopatisi Hipertrofi + WPW fenotipi	Atriyal hipertrofi ve pre-eksitasyon.
GLA	30–60 %	Fabry hastalığı	Atriyal fibrozis.

ARVK – Aritmojenik sağ ventrikül kardiyomiyopatisi, CPVT – Katekolaminerjik polimorfik ventriküler taşikardi, DKM – Dilate kardiyomiyopati, AF – Atriyal fibrilasyon, HKM – Hipertrofik kardiyomiyopati, SVNC – Sol ventrikül non-kompaksiyon kardiyomiyopatisi, WPW – Wolff–Parkinson–White sendromu

Aşağıdaki tabloda, aritmik sendromlar ve kardiyomiyopatilerde AF prevalansını inceleyebilirsiniz.

Genetik ve Kalıtsal Aritmolojik Sendromlar – Prevalans, AF Riski, Kontrendikasyonlar ve Antikoagülasyon
Tanı	Prevalans	AF Prevalansı	Kontrendikasyonlar	Antikoagülasyon
Uzun QT sendromu	1 : 2 000	2–29 %	QT’yi uzatan ilaçlar (1)	CHA₂DS₂-VA’ya göre
Kısa QT sendromu	1 : 100 000	18–70 %	–	CHA₂DS₂-VA’ya göre
Brugada sendromu	1 : 5 000	6–53 %	Sınıf IC antiaritmik ilaçlar	CHA₂DS₂-VA’ya göre
CPVT	1 : 50 000	11–37 %	–	CHA₂DS₂-VA’ya göre
HKM	1 : 500	17–30 %	Sınıf IC antiaritmik ilaçlar	Her zaman (NOAK veya varfarin)
ARVK	1 : 2 000	9–30 %	–	CHA₂DS₂-VA’ya göre
DKM (LMNA mutasyonu)	1 : 400	25–49 %	–	CHA₂DS₂-VA’ya göre
WPW sendromu	1 : 500	7–50 %	AV düğümünü bloke eden ilaçlar (2)	CHA₂DS₂-VA’ya göre

CPVT – Katekolaminerjik polimorfik ventriküler taşikardi, HKM – Hipertrofik kardiyomiyopati, ARVK – Aritmojenik sağ ventrikül kardiyomiyopatisi, DKM – Dilate kardiyomiyopati.
1 Uzun QT sendromunda QT’yi uzatan ilaçlar kontrendikedir:
- IA: Kinidin, Prokainamid, Disopiramid
- III: Amiodaron, Sotalol, Dofetilid, Ibutilid, Dronedaron
- IC: Propafenon, Flekainid (göreceli kontrendikasyon)
2 AV düğümünü bloke eden ilaçlar: Beta blokerler, Digoksin, Verapamil, Diltiazem, Amiodaron, Adenozin