Electrophysiology CINRE, hospital BORY
Atriyal Fibrilasyon: Kılavuzlar (2026) Kompendiyum / 8.5 Atriyal Fibrilasyonda Antikoagülasyona Rağmen Tromboembolizm

Atriyal Fibrilasyonda Antikoagülasyona Rağmen Tromboembolizm


Oral antikoagülan tedavi, atriyal fibrilasyonu (AF) olan hastalarda tromboembolizm riskini anlamlı derecede azaltır.

Antikoagülasyon tedavisine rağmen AF’li hastaların %30’unda iskemik inme gelişir. Başlıca nedenler şunlardır:

  • İlaca uyumsuzluk
  • Arteriyel aterosklerotik plağın rüptürü (AF ile ilişkili olmayan)
  • Yetersiz doz
  • Antikoagülanlara direnç
  • İlaç etkileşimleri
  • Trombofilik durumlar (antifosfolipid sendromu)
Atriyal fibrilasyonlu hastada NOAC veya warfarin ile antikoagülan tedaviye rağmen tromboemboli gelişimini ve iskemik inme oluşumunu gösteren infografik.

Tekrarlayan inmenin sekonder korunmasında aşağıdakiler düşünülebilir:

  • Antikoagülan tedaviye antiplatelet tedavi eklenmesi (kanama riskini artırır)
  • Antikoagülasyon tedavisinin farklı etki mekanizmasına sahip bir ajana değiştirilmesi:
    • NOAC → Warfarin
    • NOAC → farklı mekanizmaya sahip başka bir NOAC (Apiksaban → Dabigatran).
Antikoagülasyon Tedavisi Sırasında Tromboembolizm ve Atriyal Fibrilasyon Sınıf
Antikoagülasyon tedavisi almakta olan ve inme gelişen atriyal fibrilasyon (AF) hastasında kapsamlı değerlendirme önerilir. I
Antikoagülasyon tedavisi almakta olan ve inme gelişen AF hastasında antikoagülasyon tedavisinin değiştirilmesi düşünülebilir. IIb
Antikoagülasyon tedavisi almakta olan ve inme gelişen AF hastasında antikoagülasyon tedavisine antiplatelet tedavi eklenmesi düşünülebilir. IIb

Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.

Peter Blahut, MD

Peter Blahut, MD (Twitter(X), LinkedIn, PubMed)