W umiarkowanym lub ciężkim zwężeniu zastawki mitralnej dochodzi do przeciążenia ciśnieniowego i postępującej przebudowy lewego przedsionka. Powstaje podłoże dla migotania przedsionków (MP) oraz tworzenia się skrzepliny (najczęściej w uszku lewego przedsionka).
| Zwężenie zastawki mitralnej – klasyfikacja (echokardiografia) | |||
|---|---|---|---|
| Parametr echo | Łagodne | Umiarkowane | Ciężkie |
| MVA (cm²) Powierzchnia ujścia mitralnego |
> 1,5 | 1 – 1,5 | < 1 |
| MV meanPG (mmHg) Średni gradient ciśnień przez zastawkę mitralną |
< 5 | 5 – 10 | > 10 |
| RVSP (mmHg) Skurczowe ciśnienie w prawej komorze |
< 30 | 30 – 50 | > 50 |
W wyniku zwężenia dochodzi do zastoju krwi w lewym przedsionku i jego uszku. W przedsionku rozwija się stan nadkrzepliwości, dodatkowo nasilany przez MP.
Dlatego MP oraz umiarkowane lub ciężkie zwężenie zastawki mitralnej wymagają leczenia przeciwkrzepliwego warfaryną (nie NOAC), niezależnie od punktacji w skali CHA2DS2-VA.
Częstość występowania zwężenia zastawki mitralnej w populacji wynosi < 1%.
MP występuje u 50–80% pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zwężeniem zastawki mitralnej.
MP z umiarkowanym lub ciężkim zwężeniem zastawki mitralnej wiąże się z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych wynoszącym 5–10% rocznie.
| Leczenie przeciwkrzepliwe i zwężenie zastawki mitralnej | Klasa |
|---|---|
| U pacjentów z migotaniem przedsionków i umiarkowanym lub ciężkim zwężeniem zastawki mitralnej warfaryna jest zawsze wskazana, niezależnie od punktacji w skali CHA2DS2-VA. | I |
Niniejsze wytyczne są nieoficjalne i nie stanowią oficjalnych wytycznych wydanych przez żadne profesjonalne towarzystwo kardiologiczne. Służą wyłącznie celom edukacyjnym i informacyjnym.