Leczenie migotania przedsionków (MP) strategią „pace and ablate” polega na:
Oporne MP to stan,
w którym objawy utrzymują się i/lub częstość rytmu komór jest niewystarczająco kontrolowana (>100/min) oraz spełnione są następujące warunki:
| Oporne migotanie przedsionków | |
|---|---|
| Definicja | Utrzymujące się objawy i/lub niewystarczająca kontrola częstości rytmu komór > 100/min |
| Odwracalne przyczyny | Wykluczone (nadciśnienie tętnicze, tyreotoksykoza, otyłość, alkohol, stres itd.) |
| Leczenie farmakologiczne | Nieskuteczność (≥ 1 lek antyarytmiczny klasy I lub III oraz leki do kontroli częstości rytmu) |
| Ablacja cewnikowa | Nieskuteczna ablacja (≥ 2 próby ablacji impulsowym polem elektrycznym) |
| Objawy | Utrzymują się |
Strategia „pace and ablate” jest ostatnią opcją leczenia opornego MP.
Wskazaniem do strategii „pace and ablate” jest oporne MP.
Celem strategii „pace and ablate” jest:
W bezobjawowym przetrwałym MP można wybrać kontrolę częstości rytmu po omówieniu z pacjentem.
Po wszczepieniu stymulatora celem jest uzyskanie synchronii komór i uniknięcie kardiomiopatii indukowanej stymulacją. Modalności stymulacji komór obejmują:
W strategii „pace and ablate” w MP preferuje się stymulację układu przewodzącego (HBP lub LBBAP).
| Strategia „pace and ablate” w leczeniu migotania przedsionków | Klasa |
|---|---|
Strategię „pace and ablate” w MP można rozważyć, jeśli MP jest objawowe i nieskuteczne okazały się:
|
IIa |
Niniejsze wytyczne są nieoficjalne i nie stanowią oficjalnych wytycznych wydanych przez żadne profesjonalne towarzystwo kardiologiczne. Służą wyłącznie celom edukacyjnym i informacyjnym.