Aktif onkolojik hastalık, kansere bağlı advers olayların ve komplikasyonların en sık görüldüğü dönemdir.
Aktif onkolojik hastalık şu şekilde tanımlanır:
Onkolojik hastalık kronik inflamasyona yol açar ve bunun sonucunda atriyal yeniden yapılanma gelişir. Radyoterapi ve kemoterapi de atriyal yeniden yapılanmayı artırır; bu nedenle hem onkolojik hastalığın kendisi hem de tedavisi AF için bir substrat oluşturur.
AF, onkolojik hastaların %2–28’inde mevcuttur.
Onkolojik cerrahi, yeni tanı AF için bir risk faktörüdür.
Yeni tanı AF insidansı:
Onkolojik hastalık, sitokinler ve koagülasyon faktörlerinin salınımı ile kronik inflamasyona yol açar; bunlar prokoagülan veya prohemorajik etkiler gösterebilir. Bu nedenle onkolojik hastalarda hem kanama hem de tromboz riski artmıştır. Paradoksal bir durum oluşabilir; onkolojik bir hastada tromboz gelişirken aynı zamanda kanama da görülebilir.
Onkolojik hastalarda tromboembolizm riski %2–10’dur.
AF’li onkolojik hastalarda tromboembolizm riski %2,13’tür:
AF’li hastalarda yeterli antikoagülasyon tedavisi sırasında görülen kanama bulguları (epistaksis, dişeti kanaması, hematüri, dışkıda kan)
Yüksek kanama riski olan AF’li onkolojik hastalarda antikoagülasyon tedavisi uygulanmamalıdır:
| Trombositopeni ve atriyal fibrilasyonda antikoagülasyon tedavisi | |
|---|---|
| Trombositler | Öneri |
| >50 × 109/l | NOAC veya LMWH uygulayın. |
| 30 – 50 × 109/l | LMWH tercih edilir; doz azaltımı düşünülebilir. |
| <30 × 109/l | Antikoagülasyon tedavisi uygulamayın; trombosit transfüzyonu uygulayın. |
NOAC – Non-vitamin K Oral Antikoagülan (Dabigatran, Rivaroxaban, Apixaban, Edoxaban). LMWH – Düşük Molekül Ağırlıklı Heparin (Enoksaparin, Dalteparin, Nadroparin)
Onkolojik hastalarda tercih edilen antikoagülasyon tedavisi LMWH’dir (Dalteparin, Enoksaparin). LMWH’nin avantajları:
Gastrointestinal ve genitoüriner tümörlerde LMWH tercih edilir.
AF’li onkolojik hastalarda tercih edilen antikoagülasyon tedavisi:
| Onkolojik hastalar ve atriyal fibrilasyon | Sınıf |
|---|---|
| AF’li onkolojik hastalarda tercih edilen antikoagülasyon tedavisi LMWH veya NOAC’tır. | I |
| Trombosit sayısı >50 × 109/l olan ve kanama bulgusu olmayan hastada AF’de antikoagülasyon tedavisi güvenlidir. | I |
AF’li hastalarda, hastada aşağıdakiler varsa onkolog ile konsültasyon sonrası antikoagülasyon tedavisi azaltılmış dozda uygulanmalıdır:
|
I |
| Trombosit sayısı <30 × 109/l ise antikoagülasyon tedavisi uygulanmamalıdır. | III |
| CHA2DS2-VA skoru 0 olan hastalarda antikoagülasyon tedavisi düşünülebilir. | IIb |
LMWH - Low Molecular Weight Heparin (Enoksaparin, Nadroparin), NOAC – Non-vitamin K oral antikoagülanlar (Dabigatran, Rivaroxaban, Apixaban, Edoxaban)
Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.