Konjenital kalp hastalığı (KKH) 1 000 kişide 3–6 oranında görülür. En sık KKH’ler şunlardır:
Atriyal fibrilasyon (AF), KKH’li hastaların %20’sinde görülür.
Tıptaki ilerlemeler nedeniyle KKH’li hasta sayısı artmakta ve bu hastalar daha ileri yaşlara kadar yaşamaktadır. Ancak KKH’nin düşük prevalansı ve geniş spektrumu nedeniyle, KKH’ye ilişkin öneriler örneğin AF veya arteriyel hipertansiyon önerilerine kıyasla daha az güçlü kanıtlara dayanmaktadır.
Çoğu KKH, fizyolojik olmayan ve türbülanslı kan akımına bağlı olarak trombojenik bir durum oluşturur; bu nedenle bazı KKH tiplerinde ve AF varlığında, CHA2DS2-VA skorundan bağımsız olarak antikoagülasyon tedavisi başlanır.
AF’li hastalarda aşağıdaki durumlarda CHA2DS2-VA skorundan bağımsız olarak antikoagülasyon tedavisi endikedir:
Diğer KKH ve AF hastalarında antikoagülasyon tedavisi CHA2DS2-VA skoruna göre belirlenir.
Valvüler AF’de, CHA2DS2-VA skorundan ve KKH’den bağımsız olarak her zaman varfarin (NOAC değil) uygulanmalıdır.
Valvüler AF, hastada AF ve aşağıdaki valvüler kalp hastalığının bulunması anlamına gelir:
AF’de hız kontrolü için aşağıdakiler uygulanabilir:
AF’de ritim kontrolü için aşağıdaki uygulanabilir:
| Konjenital kalp hastalığı ve atriyal fibrilasyon | Sınıf |
|---|---|
AF veya atriyal flutter ve aşağıdaki konjenital kalp hastalığı bulunan her hastada antikoagülasyon tedavisi uygulanmalıdır:
|
IIa |
Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.