Kalp Yetersizliği

Kalp yetersizliği (KY), kalbin organlara ve vücuda yeterli kardiyak debiyi sağlayamadığı klinik bir durumdur. Bu durum diyastolik veya sistolik disfonksiyon zemininde gelişebilir.

Diyastolik disfonksiyon

HFpEF (Korunmuş Ejeksiyon Fraksiyonlu Kalp Yetersizliği) olarak adlandırılır.
HFpEF’de ejeksiyon fraksiyonu (EF) korunmuştur (>50 %), ancak diyastol sırasında ventriküler dolum azalmıştır ve bunun sonucunda kardiyak debi düşer.

Sistolik disfonksiyon

Sistolik disfonksiyonda EF azalmıştır (<50 %).
EF’ye göre sistolik kalp yetersizliği şu şekilde sınıflandırılır:

HFmrEF (EF 41–49 %) – Hafif azalmış ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği
HFrEF (EF <40 %) – Azalmış ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği

Kalp yetersizliğini atriyal fibrilasyonun önemli bir komorbiditesi olarak ve aritminin EKG kaydını gösteren illüstrasyon.

Kalp Yetersizliği
Tanım Kalp yetersizliği (KY), kalbin organlara ve vücuda yeterli kardiyak debiyi sağlayamadığı klinik bir durumdur. Bu durum diyastolik veya sistolik disfonksiyon zemininde gelişebilir.
Semptomlar Açıklanamayan halsizlik Dispne Yorgunluk Kilo artışı (sıvı retansiyonuna bağlı) Alt ekstremite ödemi
Tanı Laboratuvar: NT-proBNP veya BNP Ekokardiyografi Ejeksiyon fraksiyonu (EF) HFA-PEFF algoritması – diyastolik disfonksiyon tanısında kullanılır

HFA-PEFF, HFpEF için tanısal algoritmayı tanımlayan bir kısaltmadır ve şu anlamlara gelir:

HFA – Heart Failure Association (Kalp Yetersizliği Birliği)

HFpEF için HFA-PEFF tanı algoritmasını geliştiren Avrupa Kardiyoloji Derneği’nin uzmanlık koludur.

P – Pre-test assessment (Ön değerlendirme)

Dispne ile başvuran hastada HFpEF şüphesini belirlemek amacıyla yapılan başlangıç klinik değerlendirmesi.

E – Echocardiography (Ekokardiyografi)

Diyastolik disfonksiyonun fonksiyonel ve morfolojik bulgularının ekokardiyografik değerlendirilmesi.

F – Functional testing (Fonksiyonel testler)

Skorun kesin olmadığı durumlarda ek fonksiyonel testler (özellikle stres ekokardiyografi).

F – Final aetiology (Son etiyoloji)

Hedefe yönelik tedavi için temel oluşturacak şekilde HFpEF nedeninin nihai belirlenmesi.

HFA-PEFF algoritması – HFpEF (Korunmuş Ejeksiyon Fraksiyonlu Kalp Yetersizliği) tanısı
Kriter	Majör	Minör
Fonksiyonel	septal e′ <7 cm/sn veya lateral e′ <10 cm/sn veya Ortalama E/e′ ≥15 veya TR hızı >2,8 m/sn (PASP >35 mmHg)	Ortalama E/e′ 9–14 veya GLS <16 %
Morfolojik	LAVI >34 ml/m² veya LVMI ≥149/122 g/m² (e/k) ve RWT >0,42	LAVI 29–34 ml/m² veya LVMI ≥115/95 g/m² (e/k) veya RWT >0,42 veya LV duvar kalınlığı ≥12 mm
Sinüs ritmi	NT-proBNP >220 pg/ml veya BNP >80 pg/ml	NT-proBNP 125–220 pg/ml veya BNP 35–80 pg/ml
Atriyal fibrilasyon	NT-proBNP >660 pg/ml veya BNP >240 pg/ml	NT-proBNP 365–660 pg/ml veya BNP 105–240 pg/ml
Sonuçların yorumlanması (HFA-PEFF) – puanlama
Majör kriter = 2 puan Minör kriter = 1 puan (her bir alanda maksimum 2 puan)
Sonuçların yorumlanması (HFA-PEFF) – sonuç
0–1 puan: HFpEF olası değil 2–4 puan: HFpEF olası –> stres ekokardiyografi, invaziv hemodinamik değerlendirme yapılır 5–6 puan: HFpEF

TR – triküspit regürjitasyon, PASP – pulmoner arter sistolik basıncı, LAVI – sol atriyal hacim indeksi, RWT – relatif duvar kalınlığı, (e/k) – erkek / kadın, GLS – global longitudinal strain, LVMI – sol ventrikül kitle indeksi, LV – sol ventrikül

KY’de, tipinden bağımsız olarak, kalbin “yukarı akımında” venöz dolaşımda kan stazı (konjesyon) gelişir. “Kalp yetersizliği” ve “konjestif kalp yetersizliği” terimleri eş anlamlıdır.

Atriyal fibrilasyon (AF) kalp yetersizliğine yol açabilir; ancak kalp yetersizliği de AF gelişimini destekler.

Yeni tanı alan AF hastalarının %37’sinde eşlik eden KY vardır.

AF sırasında atriyal sistol ile ventriküler sistol arasında dissenkroni oluşur. Kalpte hemodinamik yük artar, kardiyak debi azalır ve kalp yetersizliği gelişir.

Yeni tanı alan KY hastalarının %57’sinde AF de mevcuttur.

Kronik KY, sol atriyum dahil olmak üzere kalpte hemodinamik yük artışına neden olur. Sol atriyumda yeniden yapılanma gelişir ve bu durum AF’ye yol açar.

AF atağı, acil nakil ve hastaneye yatış gerektiren akut kalp yetersizliğinin en sık nedenidir.

KY ve AF birlikteliği

Antikoagülan tedaviden bağımsız olarak tromboemboli (inme dahil) riskini iki kat artırır
Mortaliteyi %25 artırır

Kalp Yetersizliği ve Atriyal Fibrilasyon	Sınıf
Kalp yetersizliğinin yeterli tedavisi, AF insidansını azaltır, klinik seyrini iyileştirir ve kardiyovasküler hastalık riskini düşürür.	I
Tüm kalp yetersizliği hastalarında (ejeksiyon fraksiyonundan bağımsız olarak), SGLT2 inhibitörleri ve (konjesyon bulguları varsa) diüretikler tedavinin bir parçası olarak önerilir.	I