Electrophysiology CINRE, hospital BORY

Atriyal Kardiyomiyopati


Atriyal kardiyomiyopati (AKMP), atriyumların yapısal, elektriksel veya kontraktil bozukluğudur ve klinik olarak belirti verebilir. AKMP şu şekilde ortaya çıkabilir:

  • Atriyal fibrilasyon (AF) – en sık
  • Prematür atriyal atımlar
  • Atriyal taşikardi
  • Tromboembolizm

AKMP, atriyal fibrilasyon (AF) için substratı (tetikleyici ve substrat) oluşturur:

  • Tetikleyici, atriyal aritmiler (erken atımlar, salvo atımlar, kısa süreli atriyal taşikardi atakları) şeklinde ortaya çıkar. Substrat mevcutsa tetikleyici bir AF atağını başlatabilir.
  • Substrat, bir tetikleyici tarafından başlatılan AF atağı şeklinde ortaya çıkar.
Atriyal kardiyomiyopati
Atriyal kardiyomiyopati (AKMP), atriyumların yapısal, elektriksel veya kontraktil bozukluğudur ve klinik olarak belirti verebilir. AKMP en sık atriyal fibrilasyon şeklinde ortaya çıkar.

AKMP; yaş, arteriyel hipertansiyon, obezite, kalp yetersizliği, alkol ve AF gibi risk faktörlerine bağlı gelişir.

  • Nadiren genetik temelde gelişebilir.

Eğer AF, risk faktörü ve yapısal kalp hastalığı olmayan genç bireylerde (<45 yaş) ortaya çıkarsa, AF için substrat büyük olasılıkla genetik kökenli AKMP’ye bağlı gelişmiştir.

AKMP şu gruplarda mevcuttur:

  • AF’li hastaların %90’ında
  • Kriptojenik inme hastalarının %30–40’ında
  • >65 yaş popülasyonunun %5–10’unda

AKMP’nin 3 evresi vardır

  1. Subklinik AKMP
  2. Klinik AKMP
  3. İleri evre AKMP
Atriyal kardiyomiyopatiyi sağlıklı atriyumlarla karşılaştıran ve atriyal fibrilasyonla ilişkili atriyal yapısal ve doku değişikliklerini gösteren illüstrasyon.
Atriyal kardiyomiyopati ve atriyal fibrilasyon
AKMP evresi Atriyal değişiklikler (yapısal, mekanik, elektriksel) AKMP’nin klinik manifestasyonu
1. Subklinik AKMP
  • Minimal yapısal atriyal değişiklikler (CMR)
  • Hafif derecede azalmış atriyal elektriksel aktivite (EPS)
  • Normal atriyal boyut (TTE, CMR)
  • Klinik belirti yok
2. Klinik AKMP
  • Daha belirgin yapısal atriyal değişiklikler (CMR)
  • Azalmış atriyal elektriksel aktivite (EPS)
  • Atriyumlar genişlemiş olabilir (TTE, CMR)
  • EKG’de AKMP bulguları
  • Prematür atriyal atımlar
  • Paroksismal AF
  • Atriyal taşikardi
  • Atriyal flutter
3. İleri evre AKMP
  • Belirgin derecede azalmış LA EF <%35 (TEE, CMR)
  • LAA boşalma hızı <20 cm/s (TEE)
  • Genişlemiş sol atriyum >5 cm (TTE)
  • EKG’de AKMP bulguları
  • Persistan AF
  • Kalıcı AF

Verilen patolojik atriyal değişikliği gösteren tetkikler parantez içinde belirtilmiştir.
AKMP – Atriyal kardiyomiyopati, CMR – Kardiyak manyetik rezonans görüntüleme, EPS – Elektrofizyolojik çalışma, TTE – Transtorasik ekokardiyografi, EKG – Elektrokardiyografi, EF – Ejeksiyon fraksiyonu, TEE – Transözofageal ekokardiyografi, LA – Sol atriyum, AF – Atriyal fibrilasyon, LAA – Sol atriyal apendiks

Atriyal kardiyomiyopatiyi gösteren şema; V1’de derin terminal negatif P dalgası, 120 ms’nin üzerinde uzamış P dalga süresi ve II, III ile aVF derivasyonlarında bifazik P dalgaları gibi EKG bulgularını içerir.

Klinik veya ileri evre AKMP’de EKG değişiklikleri (sinüs ritminde):

  • Derin terminal negatif P dalgası (V1)
  • P dalga süresi >120 ms
  • Bifazik P dalgası (II, III, aVF) – intra-atriyal blok veya Bachmann demeti bloğuna bağlı

Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.

Peter Blahut, MD

Peter Blahut, MD (Twitter(X), LinkedIn, PubMed)