Atriyal kardiyomiyopati (AKMP), atriyumların yapısal, elektriksel veya kontraktil bozukluğudur ve klinik olarak belirti verebilir. AKMP şu şekilde ortaya çıkabilir:
AKMP, atriyal fibrilasyon (AF) için substratı (tetikleyici ve substrat) oluşturur:
| Atriyal kardiyomiyopati |
|---|
| Atriyal kardiyomiyopati (AKMP), atriyumların yapısal, elektriksel veya kontraktil bozukluğudur ve klinik olarak belirti verebilir. AKMP en sık atriyal fibrilasyon şeklinde ortaya çıkar. |
AKMP; yaş, arteriyel hipertansiyon, obezite, kalp yetersizliği, alkol ve AF gibi risk faktörlerine bağlı gelişir.
Eğer AF, risk faktörü ve yapısal kalp hastalığı olmayan genç bireylerde (<45 yaş) ortaya çıkarsa, AF için substrat büyük olasılıkla genetik kökenli AKMP’ye bağlı gelişmiştir.
AKMP şu gruplarda mevcuttur:
AKMP’nin 3 evresi vardır
| Atriyal kardiyomiyopati ve atriyal fibrilasyon | ||
|---|---|---|
| AKMP evresi | Atriyal değişiklikler (yapısal, mekanik, elektriksel) | AKMP’nin klinik manifestasyonu |
| 1. Subklinik AKMP |
|
|
| 2. Klinik AKMP |
|
|
| 3. İleri evre AKMP |
|
|
Verilen patolojik atriyal değişikliği gösteren tetkikler parantez içinde belirtilmiştir.
AKMP – Atriyal kardiyomiyopati, CMR – Kardiyak manyetik rezonans görüntüleme, EPS – Elektrofizyolojik çalışma, TTE – Transtorasik ekokardiyografi, EKG – Elektrokardiyografi, EF – Ejeksiyon fraksiyonu, TEE – Transözofageal ekokardiyografi, LA – Sol atriyum, AF – Atriyal fibrilasyon, LAA – Sol atriyal apendiks
Klinik veya ileri evre AKMP’de EKG değişiklikleri (sinüs ritminde):
Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.