Atriyal Fibrilasyonda Ritim Kontrolü – Antiaritmik İlaçlar

Ritim kontrolü (sinüs ritminin sürdürülmesi), atriyal fibrilasyonda (AF) temel bir tedavi stratejisidir.

Ritim kontrolü stratejisi, sinüs ritminin yeniden sağlanmasını ve uzun dönem korunmasını hedefler.
Amaç, AF ataklarını ortadan kaldırmak veya belirgin şekilde azaltmak, hasta semptomlarını iyileştirmek ve yaşam kalitesini artırmaktır.

AF’de ritim kontrolü stratejisi şunları içerir:

Risk faktörlerinin ve komorbiditelerin ortadan kaldırılması ve yönetimi.
Sinüs ritminin sürdürülmesine yönelik farmakolojik antiaritmik tedavi.
Antiaritmik tedavinin başarısızlığı veya intoleransı durumunda endike olan pulsed-field ablasyon.

Bir hastada AF tanısı konulduğunda, CHA₂DS₂-VA skoruna göre antikoagülasyon tedavisi endikedir

tedavi sırasında hastanın sinüs ritminde veya AF’de olmasından bağımsız olarak.
Çünkü hasta, tromboembolizm (inme) riski taşıyan asemptomatik AF atakları geçirebilir.

Atriyal fibrilasyonda ritim kontrolü – Uzun dönem tedavi	Sınıf
Amiodaron, EF <40 % veya yapısal kalp hastalığı olan hastalarda sinüs ritminin uzun dönem korunması için önerilir.	I
Amiodaron en etkili antiaritmik ilaçlar arasındadır; ancak advers etki insidansı yüksektir ve bu nedenle uzun süreli (>12 ay) kullanılmamalıdır.	IIb
Dronedaron, EF >40 % olan ve yapısal kalp hastalığı bulunanlar dahil hastalarda sinüs ritminin uzun dönem korunması için önerilir.	I
Flekainid veya propafenon, yapısal kalp hastalığı olmayan hastalarda sinüs ritminin uzun dönem korunması için önerilir.	I
Flekainid veya propafenon tedavisi sırasında, 1:1 atriyal flutter iletimini önlemek amacıyla AV düğümünü bloke eden ilaçların (beta-blokerler, verapamil veya diltiazem) eş zamanlı kullanımı düşünülmelidir.	IIa