Electrophysiology CINRE, hospital BORY
Atriyal Fibrilasyon: Kılavuzlar (2026) Kompendiyum / 1.1 Atriyal fibrilasyon – Kılavuzları (2026) klinik uygulamada

Atriyal fibrilasyon – Kılavuzları (2026) klinik uygulamada

English | 中文 | हिन्दी | Español | Français | العربية | Português | Русский | Deutsch | 日本語 | 한국어 | Italiano | Türkçe | Polski | Slovak


AF’nin Temelleri ve Tanısı

1.1AF’nin Önlenmesi
1.2AF Tanısı
1.3AF için Tarama
1.4AF Semptomları
1.5AF Sınıflandırması
1.6AF Terminolojisi
1.7Yeni Tanı Konmuş AF Hastasında İncelemeler

AF’de Antikoagülan Tedavi ve İnme Önlenmesi

2.1AF’de Antikoagülan Tedavi ve Tromboembolizm
2.2Kanama Riski ve Antikoagülan Tedavi
2.3Sol Atriyal Apendiks Oklüzyonu
2.4ESUS ve AF

AF’de Özgül Klinik Durumlar

3.1Akut Durumlar ve AF
3.2Atriyal Flutter ve AF
3.3Koroner Sendrom ve AF
3.4Postoperatif AF
3.5Gebelik ve AF

Antiaritmik Tedavi ve AF

4.1Antiaritmik İlaçlar - AF’de Hız Kontrolü
4.2Antiaritmik İlaçlar - AF’de Ritim Kontrolü
4.3Antiaritmik İlaçlar - Başlıca Kontrendikasyonlar

AF Kardiyoversiyonu

5.1AF Kardiyoversiyonu

AF Ablasyonu

6.1AF Ablasyonu
6.2Antikoagülan Tedavi ve AF Ablasyonu
Atriyal fibrilasyon için Slovakya temel önerilerini gösteren, kateter ablasyonu, antitrombotik tedavi, EKG izlemi ve I, IIa, IIb, III öneri sınıflarını içeren tıbbi infografik.

Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.

Peter Blahut, MD

Peter Blahut, MD (Twitter(X), LinkedIn, PubMed)

AF'nin Temelleri ve Tanısı


1.1 AF'nin Önlenmesi

Atriyal Fibrilasyonun Komorbiditeleri ve Risk Faktörleri Sınıf
Komorbiditelerin (eşlik eden hastalıkların) tanı ve tedavisi ile risk faktörlerinin ortadan kaldırılması, atriyal fibrilasyonun önlenmesi ve yönetiminin temel bileşenleridir. Atriyal fibrilasyonun komorbiditeleri ve risk faktörleri:
  • Arteriyel hipertansiyon
  • Kalp yetersizliği
  • Diyabetes mellitus
  • Fazla kilo ve obezite
  • Fiziksel aktivite eksikliği
  • Alkol
  • Sigara
  • Uyku apne sendromu
 I

1.2 AF Tanısı

Atriyal Fibrilasyon Tanısı Sınıf

Atriyal fibrilasyon öncelikle EKG ile tanı konur:

  • EKG özelliği olan akıllı cihazlar (EKG saat, EKG’li tansiyon aleti, EKG kartı)
  • 12 derivasyonlu EKG
  • EKG Holter monitörizasyonu
  • İmplante edilebilir loop kaydedici
 I
EKG’ye dayalı atriyal fibrilasyon tanısı, ayaktan takipte bir hekim tarafından veya güvenilir bir platform üzerinden çevrim içi olarak, örneğin www.ECGsmart.com, doğrulanmalıdır. I

1.3 AF için Tarama

Atriyal fibrilasyon taraması ve cihazlar Sınıf

AF taraması için EKG kaydı yapabilen herhangi bir cihaz önerilir:

  • EKG özellikli akıllı cihaz (EKG saatleri, EKG’li tansiyon aletleri, EKG kartları)
  • 12 derivasyonlu EKG
  • EKG Holter monitörizasyonu
  • İmplante edilebilir loop recorder
 I
EKG’ye dayalı atriyal fibrilasyon tanısı, poliklinik koşullarında bir hekim tarafından veya güvenilir bir platform aracılığıyla çevrim içi olarak doğrulanmalıdır, örn. www.ECGsmart.com I

1.4 AF Semptomları

Atriyal fibrilasyon semptomlarının sınıflandırılması Sınıf
AF’li hastalarda semptomlar 5 sınıfa ayrılır:
  • Asemptomatik AF (I)
  • Oligosemptomatik AF (IIa)
  • Hafif semptomatik AF (IIb)
  • Orta derecede semptomatik AF (III)
  • Şiddetli semptomatik AF (IV)
 I
AF semptomları düzenli olarak, özellikle büyük tedavi öncesinde ve sonrasında veya risk faktörlerinde önemli değişikliklerden sonra değerlendirilir. I

1.5 AF Sınıflandırması

Atriyal Fibrilasyonun Sınıflandırılması Sınıf

Atriyal fibrilasyon; epizodlara ve kapak hastalığına göre şu şekilde sınıflandırılır:

  • Yeni tanı AF (EKG’de ilk dokümante edilen AF tarihi)
  • Paroksismal AF
  • Persistan AF
  • Kalıcı AF
  • Kapak kaynaklı AF
    • (mekanik kapak veya mitral stenoz – orta veya ileri derecede)
 I

1.6 AF Terminolojisi

Klinik Pratikte Atriyal Fibrilasyon Terminolojisi Sınıf

Klinik pratikte en sık kullanılan AF terminolojisi:

  • Klinik AF
  • Subklinik AF (AHRE)
  • Asemptomatik AF
  • Sessiz AF
  • Yeni başlangıçlı AF
  • Tetiklenmiş AF
  • AF yükü
  • Taşikardiye bağlı kardiyomiyopati
 I

1.7 Yeni Tanı Konmuş AF Hastasında İncelemeler

Yeni Tanı Konmuş Atriyal Fibrilasyonlu Hastada İncelemeler Sınıf

Yeni tanı konmuş AF olan her hastada aşağıdaki incelemeler önerilir:

  • Kan basıncı ölçümü
  • BMI değerlendirmesi
  • Laboratuvar testleri
  • 12 derivasyonlu EKG
  • Transtorasik ekokardiyografi
  • Efor testi veya BT koroner anjiyografi
 I
Endokrinopatiler ve atriyal fibrilasyon Sınıf
Yeni tanı konmuş her atriyal fibrilasyon hastasında aşağıdakiler önerilir:
  • TSH, fT4 (tiroid parametreleri)
  • Açlık glukozu, HbA1c (diabetes mellitus)
  • K (primer hiperaldosteronizm)
  • Ca, P (primer hiperparatiroidizm)
 I

AF'de Antikoagülan Tedavi ve İnme Önlenmesi


2.1 AF'de Antikoagülan Tedavi ve Tromboembolizm

Antitrombotik tedavi ve atriyal fibrilasyon Sınıf
AF’de tromboembolizmin önlenmesi için antitrombosit tedavi değil, antikoagülan tedavi önerilir. Antikoagülan tedavi CHA2DS2-VA skoruna göre endikedir. I
AF’li hastalarda tromboembolizmin önlenmesi amacıyla antikoagülasyon ve antiplatelet tedavinin kombinasyonu önerilmez. III
Tromboembolik risk ve atriyal fibrilasyon Sınıf
Atriyal fibrilasyon, AF’nin paroksismal, persistan, permanent, semptomatik veya asemptomatik olmasından bağımsız olarak tromboembolizm için başlıca risk faktörlerinden biridir. I
Yıllık tromboembolik risk (%) CHA2DS2-VASc skoru veya 2024’ten itibaren yeni CHA2DS2-VA skoru ile tahmin edilir. I
Tromboembolizm (İskemik İnme) ve Atriyal Fibrilasyon Sınıf
AF’li hastalarda oral antikoagülan tedavi CHA2DS2-VA skoruna göre endikedir,
  • AF’nin paroksismal, persistan, permanent, semptomatik veya asemptomatik olmasından bağımsız olarak.
 I
AF’li ve CHA2DS2-VA skoru ≥ 2 olan hastalarda oral antikoagülan tedavi önerilir. I
AF’li ve CHA2DS2-VA skoru = 1 olan hastalarda oral antikoagülan tedavi düşünülmelidir. IIa
CHA2DS2-VA skorundan bağımsız olarak tüm hastalarda oral antikoagülan tedavi (tercihen NOAC) endikedir:
  • hipertrofik kardiyomiyopati veya
  • kardiyak amiloidoz
 I
CHA2DS2-VA skorundan bağımsız olarak tüm hastalarda antikoagülan tedavi olarak Varfarin endikedir:
  • mekanik kapak veya
  • mitrâl stenoz (orta veya ağır)
 I
Subklinik AF’si olan (saptanmış AHRE ile) hastalarda oral antikoagülan tedavi düşünülebilir. IIb
CHA2DS2-VA skorunun düzenli olarak (6–12 ayda bir) veya hastanın durumu değiştiğinde (65 yaşına ulaşması, hipertansiyon, diyabetes mellitus gelişmesi vb.) yeniden değerlendirilmesi önerilir. I
Antikoagülan tedavi ve atriyal fibrilasyon Sınıf
Valvüler atriyal fibrilasyonda:
  • mekanik kapak veya
  • mitral stenoz (orta veya ciddi),
CHA2DS2-VA skorundan bağımsız olarak antikoagülan tedavi olarak her zaman warfarin (NOAC değil) önerilir.		 I
Warfarin tedavisi sırasında hedef INR 2–3 önerilir. I
Antikoagülasyon yetersiz ise (Terapötik Aralıkta Kalma Süresi < %70) warfarinden NOAC’a geçiş önerilir. I
NOAC doz azaltımı yalnızca doz azaltma kriterleri karşılanıyorsa önerilir. I
Vücut ağırlığı >120 kg veya BKİ >40 kg/m2 olan hastalarda CHA2DS2-VA skoruna göre warfarin önerilir. I
Vücut ağırlığı >120 kg veya BKİ >40 kg/m2 olan hastalarda CHA2DS2-VA skoruna göre NOAC düşünülebilir. IIb
Antikoagülasyon Tedavisi Sırasında Tromboembolizm ve Atriyal Fibrilasyon Sınıf
Antikoagülasyon tedavisi almakta olan ve inme gelişen atriyal fibrilasyon (AF) hastasında kapsamlı değerlendirme önerilir. I
Antikoagülasyon tedavisi almakta olan ve inme gelişen AF hastasında antikoagülasyon tedavisinin değiştirilmesi düşünülebilir. IIb
Antikoagülasyon tedavisi almakta olan ve inme gelişen AF hastasında antikoagülasyon tedavisine antiplatelet tedavi eklenmesi düşünülebilir. IIb

2.2 Kanama Riski ve Antikoagülan Tedavi

Kanama Riski ve Antikoagülasyon Tedavisi Sınıf
Antikoagülasyon tedavisi sırasında kanama riskini artıran değiştirilebilir faktörlerin yeterli kontrolü önerilir. I
Kanama risk skorlarına (örn. HAS-BLED) dayanarak antikoagülasyon tedavisi kesilmemelidir. Kanama skorları yalnızca kanama riskini tahmin etmek için kullanılır. III
Gastrointestinal kanama riski yüksek hastalarda PPİ (proton pompa inhibitörleri) antikoagülasyon tedavisine eklenebilir. IIa

2.3 Sol Atriyal Apendiks Oklüzyonu

Perkütan Sol Atriyal Apendiks Oklüzyonu Sınıf
Uzun süreli antikoagülasyon tedavisine kontrendikasyonu olan, CHA2DS2-VA ≥ 2’li non-valvüler AF hastalarında perkütan sol atriyal apendiks oklüzyonu düşünülebilir. IIa
Cerrahi Sol Atriyal Apendiks Kapatılması Sınıf
Kardiyak cerrahi uygulanan tüm AF hastalarında cerrahi sol atriyal apendiks kapatılması (ek “antikoagülasyon” tedavisi olarak) önerilir. I
Uzun süreli antikoagülasyon tedavisine kontrendikasyonu olan ve perkütan apendiks kapatılmasına uygun olmayan hastalarda torakoskopik cerrahi sol atriyal apendiks kapatılması düşünülebilir. IIb
Cerrahi sol atriyal apendiks kapatılması sonrası non-valvüler AF’de antikoagülasyon tedavisi CHA2DS2-VA skoruna göre endikedir. I
Cerrahi sol atriyal apendiks kapatılması sonrası valvüler AF’de CHA2DS2-VA skorundan bağımsız olarak warfarin uygulanır. I

2.4 ESUS ve AF

ESUS (Kaynağı Belirlenemeyen Embolik İnme) sonrası hastalarda atriyal fibrilasyon taraması Sınıf
Loop recorder implantasyonu önerilir. I
Semptomlar sırasında (spesifik veya non-spesifik), EKG özelliği olan akıllı cihaz ile (EKG saat, EKG özellikli tansiyon aleti, EKG kartı) derhal EKG kaydı önerilir. I
EKG Holter monitörizasyonu düşünülebilir: 24 saat veya 7 gün (tercihen). IIa
Antikoagülan tedavi ve ESUS (Kaynağı Belirlenemeyen Embolik İnme) Sınıf
AF belgelenmemiş ESUS sonrası hastalarda antikoagülan tedavi önerilmez. III

AF'de Özgül Klinik Durumlar


3.1 Akut Durumlar ve AF

Akut durumlar ve atriyal fibrilasyon Sınıf
Hemodinamik olarak instabil atriyal fibrilasyonlu (AF) hastada elektriksel kardiyoversiyon önerilir. I
Relatif hemodinamik instabil AF hastasında akut hız kontrolü için intravenöz landiolol önerilir. I
Relatif hemodinamik instabil AF hastasında akut hız kontrolü için intravenöz beta-bloker (esmolol, atenolol, metoprolol) düşünülebilir. IIa

3.2 Atriyal Flutter ve AF

Atriyal Flutter ve Atriyal Fibrilasyon Sınıf
Atriyal flutterda antikoagülasyon tedavisi CHA2DS2-VA skoruna göre endikedir. I
Atriyal flutter tedavisinde radyo-frekans ablasyon önerilir. I
Atriyal fibrilasyon tedavisinde sınıf IC antiaritmikler (Propafenon, Flekainid) kullanılırken aşağıdakilerin birlikte uygulanması önerilir:
  • AV düğüm bloklayıcı ilaçlar (beta-blokerler, Verapamil veya Diltiazem),
  • bloksuz 1:1 atriyal flutterı önlemek amacıyla
  • (atrial fibrilasyonlu hastaların %20’sinde atriyal flutter da mevcuttur).
 I

3.3 Koroner Sendrom ve AF

Akut koroner sendrom ve atriyal fibrilasyon Sınıf
AF ve PCI sonrası ACS (düşük iskemik risk) olan hastalarda aşağıdakiler önerilir:
  • < 1 hafta süreyle üçlü tedavi (NOAC + klopidogrel + aspirin), ardından aspirin kesilir.
  • Ardından ikili tedavi (NOAC + klopidogrel) ve 12 ay sonra klopidogrel kesilir.
  • Ardından NOAC’a devam edilir.
 I
AF ve PCI sonrası ACS (yüksek iskemik risk) olan hastalarda aşağıdakiler önerilir:
  • < 1 ay süreyle üçlü tedavi (NOAC + klopidogrel + aspirin), ardından aspirin kesilir.
  • Ardından ikili tedavi (NOAC + klopidogrel) ve 12 ay sonra klopidogrel kesilir.
  • Ardından NOAC’a devam edilir.
 IIa
Kronik koroner sendrom ve atriyal fibrilasyon Sınıf
AF ve PCI sonrası CCS (düşük iskemik risk) olan hastalarda aşağıdakiler önerilir:
  • < 1 hafta süreyle üçlü tedavi (NOAC + klopidogrel + aspirin), ardından aspirin kesilir.
  • Ardından ikili tedavi (NOAC + klopidogrel) ve 6 ay sonra klopidogrel kesilir.
  • Ardından NOAC’a devam edilir.
 I
AF ve PCI sonrası CCS (yüksek iskemik risk) olan hastalarda aşağıdakiler önerilir:
  • < 1 ay süreyle üçlü tedavi (NOAC + klopidogrel + aspirin), ardından aspirin kesilir.
  • Ardından ikili tedavi (NOAC + klopidogrel) ve 6 ay sonra klopidogrel kesilir.
  • Ardından NOAC’a devam edilir.
 IIa

3.4 Postoperatif AF

Postoperatif atriyal fibrilasyon Sınıf
Kardiyak cerrahi sonrası postoperatif AF riski artmış hastalarda amiodaron, postoperatif AF’nin önlenmesi için önerilir. I
Kardiyak cerrahi sonrası postoperatif AF’nin önlenmesi için posterior perikardiyotomi düşünülmelidir. IIa
Yeni başlangıçlı postoperatif AF’de antikoagülasyon tedavisi, CHA2DS2-VA skoruna göre düşünülmelidir. IIa
Postoperatif AF’nin (non-kardiyak) önlenmesi amacıyla preoperatif beta-bloker uygulanması önerilmez. III

3.5 Gebelik ve AF

Gebelik ve atriyal fibrilasyon Sınıf
Hemodinamik instabilite ile seyreden AF’de elektriksel kardiyoversiyon önerilir. I
Hemodinamik instabilite ile seyreden pre-eksite AF’de elektriksel kardiyoversiyon önerilir. I
AF’de hız kontrolü için β₁-selektif beta-blokerler (atenolol hariç) önerilir. I
Hipertrofik kardiyomiyopati ve persistan AF’de elektriksel kardiyoversiyon düşünülmelidir. IIa
Beta-blokerler etkisiz veya tolere edilemiyorsa, AF hız kontrolü için digoksin uygulanabilir. IIa
Yapısal kalp hastalığı olmayan stabil hastada AF sonlandırılması için ibutilid veya flekainid (intravenöz) düşünülebilir. IIb
Hız kontrol ilaçları (beta-blokerler, digoksin) başarısız olursa, uzun süreli ritim kontrolü için flekainid veya propafenon düşünülebilir. IIb
Pre-eksite AF’de aşağıdakiler kontrendikedir:
  • adenozin
  • verapamil
  • diltiazem
  • beta-blokerler
  • digoksin
  • amiodaron
 III
Antikoagülasyon tedavisi endike ise, LMWH önerilir. I
Varfarin, gebeliğin ilk trimesterinde ve 36. haftasından sonra kontrendikedir. III

Antiaritmik Tedavi ve AF


4.1 Antiaritmik İlaçlar - AF'de Hız Kontrolü

Atriyal fibrilasyonda hız kontrolü Sınıf
Akut AF hız kontrolü, sol atriyal trombüs ekarte edilmemiş olan yeni tanı AF’li hemodinamik olarak stabil her hastada önerilir. I
Pre-eksitasyonlu AF’de AV düğüm iletimini yavaşlatan ilaçlar kontrendikedir:
  • Beta-blokerler
  • Digoksin
  • Verapamil
  • Diltiazem
  • Amiodaron
  • Adenozin
 III
AF ve EF <40% olan bir hastada hız kontrolü (akut veya kronik) için aşağıdakiler önerilir:
  • Beta-bloker
  • Digoksin
 I
AF ve EF >40% olan bir hastada hız kontrolü (akut veya kronik) için aşağıdakiler önerilir:
  • Beta-bloker
  • Digoksin
  • Diltiazem
  • Verapamil
 I
Tek bir ilacın etkisi yetersizse hız kontrolü için kombinasyon tedavisi düşünülmelidir. IIa
AF’nin uzun dönem hız kontrolünde hedef hız şu olmalıdır:
  • olağan aktivite sırasında <100/dk (yürüyüş, yemek pişirme)
  • istirahatte <80/dk (TV izleme, uzanma, bilgisayarda çalışma)
 IIa
AF semptomatikse ve aşağıdakilerde başarısızlık olmuşsa pace-and-ablate stratejisi (AV düğüm ablasyonu + kalıcı pil) düşünülmelidir:
  • farmakolojik tedavi ve
  • ≥2 pulsed-field ablasyon.
 IIa

4.2 Antiaritmik İlaçlar - AF'de Ritim Kontrolü

Atriyal fibrilasyonda ritim kontrolü – Uzun dönem tedavi Sınıf
Amiodaron, EF <40 % veya yapısal kalp hastalığı olan hastalarda sinüs ritminin uzun dönem korunması için önerilir. I
Amiodaron en etkili antiaritmik ilaçlar arasındadır; ancak advers etki insidansı yüksektir ve bu nedenle uzun süreli (>12 ay) kullanılmamalıdır. IIb
Dronedaron, EF >40 % olan ve yapısal kalp hastalığı bulunanlar dahil hastalarda sinüs ritminin uzun dönem korunması için önerilir. I
Flekainid veya propafenon, yapısal kalp hastalığı olmayan hastalarda sinüs ritminin uzun dönem korunması için önerilir. I
Flekainid veya propafenon tedavisi sırasında, 1:1 atriyal flutter iletimini önlemek amacıyla AV düğümünü bloke eden ilaçların (beta-blokerler, verapamil veya diltiazem) eş zamanlı kullanımı düşünülmelidir. IIa

4.3 Antiaritmik İlaçlar - Başlıca Kontrendikasyonlar

Antiaritmik tedavi – Başlıca kontrendikasyonlar Sınıf
Antiaritmik tedavi aşağıdaki hastalarda önerilmez:
  • hasta sinüs sendromu (kalıcı pil yoksa) olanlarda. Uygulamayın:
    • Beta-blokerler
    • Sotalol
    • Amiodaron, Dronedaron
    • Flekainid, Propafenon
  • ikinci veya üçüncü derece AV blok (kalıcı pil yoksa) olanlarda. Uygulamayın:
    • Beta-blokerler
    • Sotalol
    • Amiodaron, Dronedaron
    • Flekainid, Propafenon
    • Verapamil, Diltiazem
  • QTc aralığı >500 ms olanlarda. Uygulamayın:
    • Amiodaron, Dronedaron
    • Sotalol
    • Ibutilid
    • Prokainamid, Disopiramid
    • Flekainid, Propafenon
 III

AF Kardiyoversiyonu


5.1 AF Kardiyoversiyonu

Atriyal fibrilasyonun kardiyoversiyonu Sınıf
Hemodinamik olarak instabil atriyal fibrilasyon/flutter hastasında urgent elektriksel kardiyoversiyon önerilir (sol atriyum trombüsünün dışlanması gerekmez). I
Atriyal fibrilasyon/flutter için elektif kardiyoversiyon (farmakolojik veya elektriksel) öncesinde, CHA₂DS₂-VA skorundan bağımsız olarak en az 4 hafta antikoagülasyon (NOAC veya warfarin) önerilir. I
Atriyal fibrilasyon/flutter için elektif kardiyoversiyon (farmakolojik veya elektriksel) öncesinde, hasta kardiyoversiyondan önce en az 4 hafta antikoagülasyon almamışsa, sol atriyum trombüsünü dışlamak için (24 saatten eski olmayan) transözofageal ekokardiyografi önerilir. I
Aşağıdaki öyküsü olan hastalarda herhangi bir kardiyoversiyon (farmakolojik veya elektriksel) öncesinde transözofageal ekokardiyografi önerilir:
  • sol atriyum trombüsü,
  • inme,
  • geçici iskemik atak (TIA).
 I
Aşağıdaki tüm kriterler sağlanıyorsa sol atriyum trombüsü dışlanmış kabul edilir:
  • Non-valvüler yeni tanı AF, süresi < 24 saat (semptomlara göre)
  • CHA₂DS₂-VA skoru 0–1
  • TIA veya inme öyküsü yok
  • EF > 50 %
 I
Persistan atriyal fibrilasyon/flutter olan her hastada en az bir kez kardiyoversiyon (elektriksel veya farmakolojik) denenmelidir. IIa
Taşikardiye bağlı kardiyomiyopati şüphesi olan persistan atriyal fibrilasyon/flutter hastasında tanısal amaçla elektriksel kardiyoversiyon düşünülmelidir. IIa
Atriyal fibrilasyon > 24 saat sürüyorsa ve sol atriyum trombüsü dışlanmamışsa (yetersiz ≥ 4 hafta antikoagülasyon veya 24 saatten eski olmayan transözofageal ekokardiyografi yoksa), elektif kardiyoversiyon (farmakolojik veya elektriksel) önerilmez. III
Kardiyoversiyon (farmakolojik veya elektriksel) sonrasında, sinüs ritminin varlığından ve CHA₂DS₂-VA skorundan bağımsız olarak en az 4 hafta antikoagülasyon önerilir. I
Pre-eksite AF’de aşağıdakiler kontrendikedir:
  • Adenozin
  • Verapamil
  • Diltiazem
  • Beta-blokerler
  • Digoksin
  • Amiodaron
 III
Atriyal fibrilasyonun farmakolojik (intravenöz) kardiyoversiyonu Sınıf
Aşağıdaki tüm kriterler sağlanıyorsa sol atriyum trombüsü dışlanmış kabul edilir:
  • Non-valvüler yeni tanı AF, süresi < 24 saat (semptomlara göre)
  • CHA₂DS₂-VA skoru 0–1
  • TIA veya inme öyküsü yok
  • EF > 50 %
 I
Yapısal kalp hastalığı olmayan hastalarda AF’nin farmakolojik kardiyoversiyonu için flekainid veya propafenon (intravenöz) önerilir. I
Sınıf IC antiaritmik ilaçlar (flekainid, propafenon) uygulanmadan önce, 1:1 iletilen atriyal flutterı önlemek için AV nodal blokaj yapan ajanlar (beta-bloker, verapamil, diltiazem) uygulanmalıdır. IIa
EF >40% olan, son 30 gün içinde miyokard infarktüsü geçirmemiş ve ağır aort darlığı olmayan hastalarda AF’nin farmakolojik kardiyoversiyonu için vernakalant (intravenöz) önerilir. I
Yapısal kalp hastalığı olan hastalarda AF’nin farmakolojik kardiyoversiyonu için amiodaron (intravenöz) önerilir. I
Aşağıdakileri olan hastalarda (kalp pili olmayan) farmakolojik kardiyoversiyon önerilmez:
  • hasta sinüs sendromu,
  • ikinci veya üçüncü derece AV blok,
  • QTc aralığı > 500 ms.
 III
Pre-eksite AF’de aşağıdakiler kontrendikedir:
  • Adenozin
  • Verapamil
  • Diltiazem
  • Beta-blokerler
  • Digoksin
  • Amiodaron
 III

AF Ablasyonu


6.1 AF Ablasyonu

Atriyal fibrilasyon ablasyonu Sınıf
Pulsed field ablasyon (radyofrekans veya kriyoablasyon değil), atriyal fibrilasyon ablasyonunda tercih edilen yöntem olarak önerilir. I
Pulsed field ablasyon, paroksismal veya persistan atriyal fibrilasyonu olan hastalarda atriyal fibrilasyon semptomatikse önerilir:
  • optimize edilmiş antiaritmik tedaviye rağmen veya
  • yan etkiler veya kontrendikasyonlar nedeniyle antiaritmik tedavi mümkün değilse
 I
Pulsed field ablasyon, atriyal fibrilasyona bağlı taşikardi kaynaklı kardiyomiyopatisi olan hastalarda önerilir. I
Pulsed field ablasyon, semptomatik pre-otomatik pauseleri olan atriyal fibrilasyonlu hastalarda düşünülmelidir. IIa
Atriyal fibrilasyon nüksünde pulsed field ablasyon (3 aydan daha erken olmamak kaydıyla) atriyal fibrilasyon semptomatikse tekrarlanabilir:
  • optimize edilmiş antiaritmik tedaviye rağmen veya
  • yan etkiler veya kontrendikasyonlar nedeniyle antiaritmik tedavi mümkün değilse
 IIa
Atriyal fibrilasyon ablasyonundan önce, pulmoner ven anatomisini değerlendirmek için sol atriyum ve pulmoner venlerin BT veya MR anjiyografisi düşünülmelidir. IIa
“Pace and ablate” stratejisi, aşağıdakilerin başarısız olduğu semptomatik atriyal fibrilasyonu olan hastalarda düşünülebilir:
  • farmakolojik tedavi ve
  • ≥2 ablasyon (pulsed field)
 IIa
Kardiyak cerrahi sırasında atriyal fibrilasyon ablasyonu Sınıf
Mitral kapakta kardiyak cerrahi uygulanan bir hastada, Cox-Maze IV prosedürü kullanılarak eş zamanlı cerrahi atriyal fibrilasyon ablasyonu önerilir. I
Mitral kapak cerrahisi dışındaki kardiyak cerrahi uygulanan bir hastada, Cox-Maze IV prosedürü kullanılarak eş zamanlı cerrahi atriyal fibrilasyon ablasyonu düşünülmelidir. IIa
Kardiyak cerrahi sırasında, cerrahi atriyal fibrilasyon ablasyonundan önce sol atriyumda trombüs varlığının dışlanması önerilir. I

6.2 Antikoagülan Tedavi ve AF Ablasyonu

Antikoagülasyon tedavisi ve atriyal fibrilasyon ablasyonu Sınıf
Atriyal fibrilasyon ablasyonundan önce en az 4 hafta süreyle antikoagülasyon tedavisi, CHA₂DS₂-VA skorundan bağımsız olarak önerilir. I
NOAK antikoagülasyon tedavisinin, atriyal fibrilasyon ablasyonu gününde sabah alınmaması önerilir. I
Kanama bulgusu yoksa, NOAK antikoagülasyon tedavisine atriyal fibrilasyon ablasyonundan 6 saat sonra başlanması önerilir. I
Varfarin tedavisi sırasında, atriyal fibrilasyon ablasyonunun işlem gününde yaklaşık 2,0 terapötik INR ile yapılması önerilir. I
Ablasyon başarısından bağımsız olarak ve CHA₂DS₂-VA skorundan bağımsız olarak, atriyal fibrilasyon ablasyonundan sonraki ilk 2 ay için antikoagülasyon tedavisi önerilir. I
Atriyal fibrilasyon ablasyonundan 2 ay sonra, ablasyon başarısından bağımsız olarak, CHA₂DS₂-VA skoruna göre uzun dönem antikoagülasyon endikedir. I
Antiaritmik tedavi (propafenon, flekainid, sotalol, beta-blokerler), ablasyon başarısından bağımsız olarak atriyal fibrilasyon ablasyonundan sonraki ilk 3 ay için önerilir. I
Atriyal fibrilasyon ablasyonundan 3 ay sonra, antiaritmik tedavi atriyal fibrilasyon nüksüne göre endikedir. I
Hasta ikili antitrombotik tedavi (örn. NOAK + klopidogrel) alıyorsa atriyal fibrilasyon ablasyonu düşünülebilir. IIa