Arteriyel hipertansiyon (AH), tekrarlayan ölçümlerde kan basıncının >140/90 mmHg olarak saptanması şeklinde tanımlanır.
Kontrolsüz arteriyel hipertansiyon (AH), atriyal fibrilasyonun (AF) insidansını artırır ve klinik seyrini kötüleştirir.
AH’de sol ventrikül hipertrofisi ve gevşeme bozukluğu gelişir ve bunun sonucunda diyastolik disfonksiyon ortaya çıkar. Ardından sol atriyal basınç artar, bu da sol atriyal dilatasyon ve fibrozise yol açar. Atriyal yeniden yapılanma gelişir. AH, AF için bir substrat oluşturur ve AF’yi üç temel mekanizma üzerinden kötüleştirir:
Kontrolsüz AH, AF varlığından bağımsız olarak şu riskleri artırır:
| Arteriyel Hipertansiyon | |
|---|---|
Tanım
| |
Semptomlar
| |
Tanı
| |
AH tedavi stratejisinde hedef kan basıncı 120–129/70–79 mmHg’dir,
Yaşlı hastalar (>70 yaş) için 130–150 mmHg sistolik kan basıncı daha uygun olabilir; bunun amacı:
ACE inhibitörleri ve anjiyotensin reseptör blokerleri, AF insidansını en etkili şekilde azaltan ve seyrini iyileştiren antihipertansif ajanlar arasındadır.
Sistolik kan basıncında her 5 mmHg’lik azalma, kardiyovasküler olay riskini %9 azaltır. Kardiyovasküler olaylar şunlardır:
| Arteriyel Hipertansiyon ve Atriyal Fibrilasyon | Sınıf |
|---|---|
| Arteriyel hipertansiyonun yeterli tedavisi (<140/90 mmHg), AF insidansını azaltır, klinik seyrini iyileştirir ve kardiyovasküler olay riskini düşürür. | I |
| Arteriyel hipertansiyon tedavi stratejisinde hedef kan basıncı 120–129/70–79 mmHg’dir; bu hedefe ulaşmak için kullanılan antihipertansif ajan kombinasyonundan bağımsızdır. | I |
| ACE inhibitörleri ve anjiyotensin reseptör blokerleri, atriyal fibrilasyonu olan hastalarda tercih edilen antihipertansif ajanlardır. | IIa |
Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.