Electrophysiology CINRE, hospital BORY
Migotanie Przedsionków: Wytyczne (2026) Kompendium / 11.5 Kontrola częstości rytmu w migotaniu przedsionków – leki przeciwarytmiczne

Kontrola częstości rytmu w migotaniu przedsionków – leki przeciwarytmiczne


Kontrola częstości rytmu (kontrola odpowiedzi komór) jest wtórną strategią leczenia w migotaniu przedsionków (MP).

  • Pierwotnym i podstawowym leczeniem MP jest kontrola rytmu.
    • Kontrola częstości w MP jest wskazana, jeśli kontrola rytmu jest nieskuteczna.
  • Strategia kontroli częstości w MP ma na celu regulację odpowiedzi komór (pacjent pozostaje w MP).
  • Celem jest uzyskanie odpowiedniej częstości komór w spoczynku i podczas wysiłku, poprawa objawów oraz jakości życia.
Schemat kontroli częstości rytmu w migotaniu przedsionków z leczeniem farmakologicznym ilustrujący spadek częstości komór z 150/min do 70/min.

Docelowa częstość komór (QRS) podczas długoterminowej kontroli częstości w MP powinna wynosić:

  • <100/min podczas zwykłej aktywności fizycznej (np. chodzenie, czynności domowe).
  • <80/min w spoczynku (np. oglądanie telewizji, leżenie, praca przy komputerze).

Strategia kontroli częstości w MP obejmuje:

  • Eliminację i leczenie czynników ryzyka oraz chorób współistniejących.
  • Farmakoterapię zwalniającą przewodzenie w węźle AV.
  • Strategię pace-and-ablate – implantację stymulatora oraz ablację węzła AV u pacjentów z nieskutecznością leczenia farmakologicznego.

U chorego z rozpoznanym MP leczenie przeciwkrzepliwe jest wskazane zgodnie z punktacją CHA2DS2-VA

  • niezależnie od wybranej strategii leczenia MP (kontrola rytmu lub kontrola częstości).
  • niezależnie od długoterminowej częstości rytmu w MP.
Kontrola częstości w migotaniu przedsionków Klasa
Ostra kontrola częstości w MP jest zalecana u każdego hemodynamicznie stabilnego pacjenta z nowo rozpoznanym MP, u którego nie wykluczono skrzepliny w lewym przedsionku. I
W MP z preekscytacją leki zwalniające przewodzenie w węźle AV są przeciwwskazane:
  • Beta-adrenolityki
  • Digoksyna
  • Werapamil
  • Diltiazem
  • Amiodaron
  • Adenozyna
III
W kontroli częstości (ostrej lub przewlekłej) u pacjenta z MP i EF <40% zalecane są:
  • Beta-adrenolityk
  • Digoksyna
I
W kontroli częstości (ostrej lub przewlekłej) u pacjenta z MP i EF >40% zalecane są:
  • Beta-adrenolityk
  • Digoksyna
  • Diltiazem
  • Werapamil
I
Leczenie skojarzone w kontroli częstości należy rozważyć, jeśli efekt monoterapii jest niewystarczający. IIa
Docelowa częstość podczas długoterminowej kontroli częstości w MP powinna wynosić:
  • <100/min podczas zwykłej aktywności (chodzenie, gotowanie)
  • <80/min w spoczynku (oglądanie TV, leżenie, praca przy komputerze)
IIa
Strategię pace-and-ablate (ablacja węzła AV + stymulator) należy rozważyć, jeśli MP jest objawowe i doszło do nieskuteczności:
  • leczenia farmakologicznego oraz
  • ≥2 ablacji metodą pulsed-field.
IIa


Algorytm zaleceń dotyczących ostrej kontroli częstości w świeżo rozpoznanym migotaniu przedsionków z doborem leczenia zależnie od frakcji wyrzutowej oraz przeciwwskazaniem do blokerów węzła AV w preekscytacji.


Algorytm zaleceń dotyczących długoterminowej kontroli częstości w migotaniu przedsionków z doborem farmakoterapii zależnie od frakcji wyrzutowej lewej komory oraz wskazań do strategii pace and ablate.

Niniejsze wytyczne są nieoficjalne i nie stanowią oficjalnych wytycznych wydanych przez żadne profesjonalne towarzystwo kardiologiczne. Służą wyłącznie celom edukacyjnym i informacyjnym.

Peter Blahut, MD

Peter Blahut, MD (Twitter(X), LinkedIn, PubMed)