Gebelik ve Atriyal Fibrilasyon

English | 中文 | हिन्दी | Español | Français | العربية | Português | Русский | Deutsch | 日本語 | 한국어 | Italiano | Türkçe | Polski | Slovak

Atriyal fibrilasyon (AF), gebelik sırasında en sık görülen aritmidir.

Gebelikte AF prevalansı artmaktadır; başlıca risk faktörleri şunlardır:

• ileri maternal yaş, konjenital kalp hastalığı varlığında gebelik, stres.

En yüksek risk taşikardik AF ile ilişkilidir (kalp hızı >100/dak.),

• bu durumda hastada hemodinamik instabilite gelişebilir.

Gebelik sırasında atriyal fibrilasyon (AF) ataklarının görülme sıklığı
AF görülme oranı	Gebelik
< 0.5 %	Sağlıklı gebe
3 – 5 %	Yapısal kalp hastalığı olan gebe
5 – 10 %	Hipertiroidisi olan gebe
15 – 30 %	Paroksismal AF öyküsü olan gebe

Gebelik sırasında antikoagülasyon tedavisi gerekiyorsa, yalnızca terapötik dozda LMWH (düşük molekül ağırlıklı heparin) uygulanmalıdır:

• Enoksaparin (Clexane) – 1 mg/kg günde iki kez
• Nadroparin (Fraxiparine) – 86 IU/kg günde iki kez

NOAC’lar gebelik sırasında önerilmez.

Varfarin gebelik sırasında önerilmez ve şu durumlarda kontrendikedir:

• ilk trimesterde, teratojenik olması ve düşük riski ile ilişkili olması nedeniyle
• 36. haftadan sonra, vajinal doğum sırasında intrakraniyal kanamaya yol açabileceği için

AF’de hız kontrolü için β₁-selektif beta-blokerler uygulanabilir: Metoprolol.

• Atenolol önerilmez – intrauterin büyüme geriliğine neden olur.

Beta-bloker ile AF hız kontrolü başarısız olursa, aşağıdakiler düşünülebilir:

• Digoksin veya verapamil – ancak ilk trimesterde değil

Hemodinamik instabilite ile seyreden taşikardik AF durumunda elektriksel kardiyoversiyon önerilir.

• Fetus ve anne için görece güvenlidir; fetal aritmi riski minimaldir.

Ağır olgularda AF ablasyonu yapılabilir; ancak floroskopi olmaksızın (zero fluoro).

• Bu durum özellikle pre-eksite AF’de (EKG’de delta dalgası ile), ventriküler fibrilasyon riski olduğunda geçerlidir.

Gebelik ve atriyal fibrilasyon	Sınıf
Hemodinamik instabilite ile seyreden AF’de elektriksel kardiyoversiyon önerilir.	I
Hemodinamik instabilite ile seyreden pre-eksite AF’de elektriksel kardiyoversiyon önerilir.	I
AF’de hız kontrolü için β₁-selektif beta-blokerler (atenolol hariç) önerilir.	I
Hipertrofik kardiyomiyopati ve persistan AF’de elektriksel kardiyoversiyon düşünülmelidir.	IIa
Beta-blokerler etkisiz veya tolere edilemiyorsa, AF hız kontrolü için digoksin uygulanabilir.	IIa
Yapısal kalp hastalığı olmayan stabil hastada AF sonlandırılması için ibutilid veya flekainid (intravenöz) düşünülebilir.	IIb
Hız kontrol ilaçları (beta-blokerler, digoksin) başarısız olursa, uzun süreli ritim kontrolü için flekainid veya propafenon düşünülebilir.	IIb
Pre-eksite AF’de aşağıdakiler kontrendikedir: adenozin verapamil diltiazem beta-blokerler digoksin amiodaron	III
Antikoagülasyon tedavisi endike ise, LMWH önerilir.	I
Varfarin, gebeliğin ilk trimesterinde ve 36. haftasından sonra kontrendikedir.	III

LMWH - Düşük Molekül Ağırlıklı Heparin (Enoksaparin, Nadroparin)

Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.