Atriyal fibrilasyon (AF) atağı sırasında semptomlar, atriyumların fibrile olması—“titremesi”—ve ventrikül hızının düzensiz olması nedeniyle ortaya çıkar; hastalar bunu en sık çarpıntı (kalbin güçlü atması) olarak algılar.
AF sırasında ve düzensiz ventrikül hızı ile diyastolde ventrikül doluşu azalır; bu durum kardiyak debinin azalmasına ve kan basıncında düşmeye yol açar; hastalar bunu dispne, halsizlik veya baş dönmesi olarak algılar.
AF’li hastalarda, taşikardiye bağlı kardiyomiyopati aylar-yıllar içinde gelişebilir; bu durum kardiyak debi ve kan basıncında azalmaya ve kronik kalp yetersizliğine yol açar. Hastalar bunu persistan dispne, halsizlik veya baş dönmesi olarak algılar. Bu semptomlar, AF atağının varlığından bağımsız olarak sürekli mevcuttur; çünkü kalp yetersizliği ile ilişkilidir.
AF atağı sırasında serebral arteriyel kan akımı azalır ve sol atriyumda mikro-trombüsler (<1 mm) oluşabilir; bu durum küçük laküner serebral mikroinfarktlara (<15 mm) neden olabilir. Bu nedenle AF, kognitif disfonksiyon (hafıza, öğrenme, dikkat bozukluğu) ile ilişkilidir ve demansa (ağır geri dönüşümsüz kognitif disfonksiyon) ilerleyebilir. Sol atriyal apendikste daha büyük bir trombüs (>4 mm) oluşur ve embolize olursa, ağır iskemik inmeye neden olabilir.
Semptomlar genellikle AF atağı sırasında mevcuttur. Aynı hastada bazı ataklar semptomatik, bazıları asemptomatik olabilir. Semptom varlığı, iskemik inme, sistemik emboli veya mortalite riski ile korele değildir.
Semptomlar yaşam kalitesini belirgin olarak etkiler. Kadınlar semptomları daha az tolere eder ve antiaritmik tedavinin advers etkilerini daha sık yaşar.
AF’li hastaların %10–40’ı asemptomatiktir ve şikâyeti yoktur; bu hastalarda
Yaklaşık %10 hastada sessiz AF olduğu tahmin edilmektedir; bu hastalar en yüksek risk altındadır çünkü herhangi bir AF tedavisi almazlar. Antikoagülasyon tedavisi olmaksızın kalırlar ve iskemik inme gelişebilir. İnme riski CHA2DS2-VA skoru ile hesaplanabilir.
| Atriyal Fibrilasyon Semptomları | |
|---|---|
| Semptomlar | % hasta |
| Çarpıntı (kalbin güçlü atması) | 50 – 75 % |
| Yorgunluk | 40 – 60 % |
| Halsizlik | 40 – 60 % |
| Dispne | 30 – 50 % |
| Egzersiz toleransında azalma | 30 – 40 % |
| Baş dönmesi | 20 – 40 % |
| Göğüs rahatsızlığı | 20 – 30 % |
| Asemptomatik AF | 10 – 40 % |
| Anksiyete ve depresyon | 10 – 30 % |
| Kognitif disfonksiyon | 5 – 15 % |
| Noktüri (gece idrara çıkma) | 5 – 10 % |
| Ortopne (supin pozisyonda dispne) | 5 – 10 % |
| İnme | 1 – 5 % |
| Geçici iskemik atak (TIA) | 1 – 5 % |
| Senkop | 1 – 2 % |
| Kalp yetersizliğinde bacak ödemi ve aşırı yorgunluk | 1 – 5 % |
| Terleme | 1 – 5 % |
| Bulantı | 1 – 5 % |
| Ani kardiyak ölüm | < 1 % |
Post-otomatik duraklama
| Post-otomatik duraklama ve atriyal fibrilasyon – klinik yorum | ||
|---|---|---|
| Duraklama süresi | Klinik anlam | % AF hastası |
| ≤ 3 sn | Fizyolojik, tedavi gerektirmez | ≈ 25 – 45 % |
| 3 – 6 sn | “Gri bölge” – semptomlara göre değerlendirilir | ≈ 2 – 5 % |
| ≥ 6 sn | Patolojik, kalıcı kalp pili implantasyonu veya ablasyon düşünülür | ≈ 3 – 10 % |
Patolojik post-otomatik duraklamanın (>6 saniye) en sık nedenleri:
| Atriyal fibrilasyonda fizyolojik vs. patolojik post-otomatik duraklama | |
|---|---|
| Duraklama özelliği | Kriter |
| Fizyolojik | ≤ 3 sn ve semptom yok |
| “Gri bölge” – semptomlara göre değerlendirilir | 3 – 6 sn |
| Patolojik | Semptomlarla (> 3 sn) (senkop / presenkop / vertigo) |
| Patolojik | ≥ 6 sn (semptom olmasa bile) |
AF semptomları, örneğin aşağıdaki skorlama sistemleri ile sınıflandırılır:
AF’li bir hasta her zaman kapsamlı değerlendirmeden geçirilmelidir; çünkü semptomlar AF’ye bağlı olmayabilir. Örneğin, hastada AF ve dispne olabilir; ancak dispne AF’ye değil anemiye bağlı olabilir.
| Atriyal fibrilasyon semptomlarının sınıflandırılması | Sınıf |
|---|---|
AF’li hastalarda semptomlar 5 sınıfa ayrılır:
|
I |
| AF semptomları düzenli olarak, özellikle büyük tedavi öncesinde ve sonrasında veya risk faktörlerinde önemli değişikliklerden sonra değerlendirilir. | I |
| Atriyal fibrilasyon semptomlarının sınıflandırılması | ||
|---|---|---|
| AF semptom sınıflaması | mEHRA eşdeğeri |
Özellikler |
| Asemptomatik AF | I | Hastada semptom yoktur |
| Oligosemptomatik AF | IIa | Hastada olağan günlük aktiviteleri kısıtlamayan semptomlar vardır |
| Hafif semptomatik AF | IIb | Hastada olağan günlük aktiviteleri hafif düzeyde kısıtlayan semptomlar vardır |
| Orta derecede semptomatik AF | III | Hastada olağan günlük aktiviteleri kısıtlayan semptomlar vardır |
| Şiddetli semptomatik AF | IV |
Hastada olağan günlük aktiviteleri engelleyen semptomlar vardır. Bu kategori ayrıca şunları içerir:
|
Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.
