Electrophysiology CINRE, hospital BORY
Atriyal Fibrilasyon: Kılavuzlar (2026) Kompendiyum / 11.2 Antiaritmik İlaçlar ve Atriyal Fibrilasyon – Sınıflandırma ve Etkiler

Antiaritmik İlaçlar ve Atriyal Fibrilasyon – Sınıflandırma ve Etkiler


Vaughan Williams sınıflamasına göre antiaritmik ilaçlar dört ana sınıfa (I–IV) ayrılır.

Antiaritmik ilaçlar, kalpte etki ettikleri reseptörlere göre sınıflandırılır:

  • aksiyon potansiyelinde yer alan iyon kanallarının reseptörleri
  • otonom sinir sisteminin reseptörleri

Digoksin bir antiaritmik ilaçtır; ancak kalpteki reseptörler üzerinde doğrudan etki etmez.

  • Digoksin vagal tonusu artırır; bu da daha sonra aksiyon potansiyelini ağırlıklı olarak AV düğümde inhibe eder
  • ve ayrıca ventrikül miyokard kontraktilitesini azaltır
Vaughan Williams sınıflaması – atriyal fibrilasyonda (AF) antiaritmik ilaçlar
Sınıf Mekanizma EKG etkisi Antiaritmik ilaç AF’de başlıca kullanım Not
I A Na⁺ blokajı + hafif K⁺ blokajı ↑ QT,
± ↑ QRS
Prokainamid Kardiyoversiyon (akut intravenöz) Uzamış QT ile TdP riski
Disopiramid Ritim kontrolü (nadiren) Antikolinerjik advers etkiler (idrar retansiyonu, glokom)
I C Güçlü Na⁺ blokajı ↑ QRS Flekainid Kardiyoversiyon, ritim kontrolü Yalnızca yapısal kalp hastalığı yokluğunda (CAST çalışması)
Propafenon Kardiyoversiyon, ritim kontrolü Yalnızca yapısal kalp hastalığı yokluğunda (CAST çalışması)
II β-reseptör blokajı ↑ PR,
↓ hız
Beta-blokerler Hız kontrolü AF + hipertansiyon/iskemik kalp hastalığında ilk seçenek
III K⁺ kanal blokajı (bazıları ayrıca Na⁺, Ca²⁺, β-blokaj) ↑ QT,
± ↑ QRS/PR
Amiodaron Kardiyoversiyon, ritim kontrolü En etkili; ancak uzun süreli kullanımda çok sayıda advers etki
Sotalol Ritim kontrolü QTc izlemi gerekir, TdP riski
Dronedaron Ritim kontrolü (daha az etkili) “Zayıf amiodaron”
Ibutilid Kardiyoversiyon (intravenöz) Pre-eksitasyonlu AF ve atriyal flutterın akut kardiyoversiyonu, TdP riski
IV Ca²⁺ kanal blokajı (non-DHP) ↑ PR,
↓ hız
Verapamil Hız kontrolü EF < 40 % ise kontrendike
Diltiazem Hız kontrolü Hipertansiyon ve AF’de tercih edilir
V Çeşitli mekanizmalar Çeşitli etkiler Digoksin Hız kontrolü İstirahatte etkili, eforda daha az. EF < 40 % ise tercih edilir
Vernakalant Kardiyoversiyon (intravenöz) Atriyal-selektif, az advers etki

TdP – Torsades de Pointes, AFl – atriyal flutter, IHD – iskemik kalp hastalığı

I sınıfı antiaritmiklerin etkisini gösteren şema; IA, IB ve IC alt sınıfları arasındaki aksiyon potansiyeli, QRS kompleks genişliği ve EKG’de QT aralığı üzerindeki farkları ortaya koyar.

Sınıf I (Na⁺ kanal blokerleri)

  • Ventrikül miyokardında nodaldışı aksiyon potansiyelini (AP), esas olarak Na⁺ kanallarını bloke ederler:
    • Faz 0 sırasında aktive olmuş Na⁺ kanallarını veya
    • Faz 1, 2, 3 sırasında inaktive olmuş Na⁺ kanallarını
  • Na⁺ kanallarını ne kadar güçlü ve hangi Na⁺ kanallarını bloke ettiklerine göre 3 gruba ayrılırlar:
    • Sınıf IA
    • Sınıf IB
    • Sınıf IC
  • Faz 0’da Na⁺ kanal blokajı şiddeti: IC > IA > IB
    • bu durum EKG’de QRS genişlemesi ve PR aralığının uzaması olarak görülür
    • QRS ve PR ne kadar genişse AP’nin ventriküller ve atriyumlar boyunca iletim hızı o kadar yavaştır,
      • dolayısıyla atriyal fibrilasyon (AF) hızı yavaşlar.
    • Sınıf IC QRS’yi genişletir ve iletimi en fazla yavaşlatır: IC
  • Faz 1, 2, 3’te Na⁺ kanal blokajı şiddeti: IA > IC > IB
    • bu durum EKG’de QT aralığının genişlemesi olarak görülür
    • QT ne kadar genişse etkili refrakter periyot (ERP) o kadar uzundur.
    • Atriyal miyokard daha uzun süre uyarılamaz kalır; bu da impulsların hızlı yeniden yayılımını ve re-entry’yi önler.
      • Maksimum AF hızı eşiğini düşürürler
  • Kullanıma bağlıdırlar (etkileri > 90/dk hızlarda artar),
    • çünkü > 90/dk hızlarda diyastol (faz 4) kısalır ve Sınıf I antiaritmik ilaçlar Na⁺ kanallarına daha uzun süre bağlı kalır
II sınıfı antiaritmikler olan beta blokerlerin etkisini gösteren şema; sempatik aktivitenin baskılanmasıyla sinüs ritminin yavaşlamasını ve EKG’de PP ile PQ aralıklarının uzamasını göstermektedir.

Sınıf II (Beta-blokerler)

  • SA ve AV düğümlerde nodal aksiyon potansiyelini (AP), beta reseptörlerini bloke ederler.
  • β-adrenerjik reseptörlere bağlanır ve katekolaminleri bloke ederler.
  • Hangi β reseptörlerini bloke ettiklerine göre beta-blokerler (BB) şu şekilde ayrılır:
    • Non-selektif BB – β1 ve β2’yi bloke eder
    • Selektif BB – ağırlıklı olarak β1’i (ve daha az β2’yi) bloke eder
  • β1 reseptörleri ağırlıklı olarak SA düğümde, ardından AV düğümde bulunur
  • Ağırlıklı olarak SA düğümdeki β1 reseptörleri üzerinden etki eder ve AP’nin faz 4’ünü uzatırlar.
    • sinüs ritminde SA düğüm hızını yavaşlatırlar (negatif kronotrop etki)
  • BB’lerin etkisi, hastada sempatik tonusun artmış olduğu durumlarda daha fazladır:
    • geceye kıyasla gündüz daha fazla, yüksek stresli mesleklerde
  • AV düğüm üzerinden iletimi yavaşlatır ve AV düğümün etkili refrakter periyodunu (ERP) uzatırlar; AF’de etkisi:
    • AV düğümü yavaşlattıkları için AF sırasında ventrikül hızını düşürürler (negatif dromotrop etki).
    • taşikardik AF sırasında maksimum ventrikül hızı eşiğini düşürürler.
  • Ventrikül kontraktilitesini azaltırlar (negatif inotrop etki)
  • β2 reseptörleri üzerinden bronkospazm yapabilirler; bu en önemli advers etkidir
    • bu nedenle AF’de β1-selektif BB kullanılır
III sınıfı antiaritmikler olan potasyum kanal blokerlerinin etkisini gösteren şema; aksiyon potansiyeli repolarizasyonunun ve EKG’de QT aralığının uzamasını, QRS kompleks genişliğinin ise değişmemesini göstermektedir.

Sınıf III (K⁺ kanal blokerleri)

  • Ventrikül miyokardında nodaldışı aksiyon potansiyelini (AP), esas olarak K⁺ kanallarını bloke ederler.
  • AP’nin faz 3’ünde repolarizasyon sırasında ağırlıklı olarak K⁺ kanallarını bloke ederler.
  • Etkili refrakter periyodu (ERP) uzatırlar; bu EKG’de QT aralığının uzaması olarak görülür
    • Atriyal miyokard daha uzun süre uyarılamaz kalır; bu da impulsların hızlı yeniden yayılımını ve re-entry’yi önler.
    • Maksimum AF hızı eşiğini düşürürler
  • Amiodaron
    • “karma” etki mekanizmasına sahip bir antiaritmik ilaçtır
      • ağırlıklı olarak K⁺ kanallarını bloke eder; ayrıca diğer aksiyon potansiyeli kanallarını (K⁺, Na⁺, Ca²⁺) ve β reseptörlerini de kısmen bloke eder.
    • ağırlıklı olarak K⁺ kanallarını bloke ettiği için Sınıf III antiaritmik ilaç olarak sınıflandırılır
    • tüm AP kanallarını ve β reseptörlerini bloke ettiği için en etkili antiaritmik ilaçlar arasındadır.
      • ancak en fazla advers etkiye sahiptir; bu durum sıklıkla ilacın kesilmesini gerektirir
      • ve 12 aydan daha uzun süre kullanılmamalıdır.
IV sınıfı antiaritmikler olan kalsiyum kanal blokerlerinin etkisini gösteren şema; AV iletimin yavaşlamasını, EKG’de PQ aralığının uzamasını ve kalp hızının azalmasını göstermektedir.

Sınıf IV (Ca²⁺ kanal blokerleri)

  • AV ve SA düğümlerde nodal aksiyon potansiyelinin (AP) Ca²⁺ kanallarını yüksek selektivite ile bloke ederler.
  • Öncelikle AV düğümü, ardından SA düğümü bloke ederler
  • AV düğüm iletimini ve AV düğümün etkili refrakter periyodunu (ERP) uzatırlar:
    • atriyal fibrilasyonda (AF) ventrikül hızını düşürürler
    • taşikardik AF sırasında maksimum ventrikül hızı eşiğini düşürürler.
V sınıfı antiaritmik olarak digoksinin etkisini gösteren şema; parasempatik aktivitenin artmasıyla PQ aralığının uzamasını ve EKG’de kalp hızının yavaşlamasını göstermektedir.

Digoksin

  • Vagus sinirini uyarır ve AV düğüm ile SA düğümde nodal aksiyon potansiyelini (AP) inhibe eder.
  • Digoksin şu şekilde etki eder:
    • ağırlıklı olarak AV düğüm üzerinde, ardından
    • SA düğüm ve ventrikül miyokardı üzerinde
  • Digoksin, Vaughan Williams’ın dört ana antiaritmik sınıfından (I–IV) hiçbirine resmi olarak dahil değildir
    • ancak pratikte sıklıkla “diğer antiaritmik ilaç” veya “Sınıf V antiaritmik ilaç” olarak anılır (bu, resmi bir kategori değildir).
  • Ventrikül kontraktilitesini artırır (pozitif inotrop etki)
    • Na⁺/K⁺ pompasını inhibe eder; bu da hücre içi Ca²⁺ artışına yol açar,
    • sonuçta pozitif inotropi ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunda artış ortaya çıkar.
Antiaritmik tedavi – Başlıca kontrendikasyonlar Sınıf
Antiaritmik tedavi aşağıdaki hastalarda önerilmez:
  • hasta sinüs sendromu (kalıcı pil yoksa) olanlarda. Uygulamayın:
    • Beta-blokerler
    • Sotalol
    • Amiodaron, Dronedaron
    • Flekainid, Propafenon
  • ikinci veya üçüncü derece AV blok (kalıcı pil yoksa) olanlarda. Uygulamayın:
    • Beta-blokerler
    • Sotalol
    • Amiodaron, Dronedaron
    • Flekainid, Propafenon
    • Verapamil, Diltiazem
  • QTc aralığı >500 ms olanlarda. Uygulamayın:
    • Amiodaron, Dronedaron
    • Sotalol
    • Ibutilid
    • Prokainamid, Disopiramid
    • Flekainid, Propafenon
III

Bu kılavuzlar resmi değildir ve herhangi bir profesyonel kardiyoloji derneği tarafından yayımlanan resmi kılavuzları temsil etmez. Yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır.

Peter Blahut, MD

Peter Blahut, MD (Twitter(X), LinkedIn, PubMed)