Electrophysiology CINRE, hospital BORY
Migotanie Przedsionków: Wytyczne (2026) Kompendium / 7.4 Wysokie ryzyko zakrzepowo-zatorowe w migotaniu przedsionków

Wysokie ryzyko zakrzepowo-zatorowe w migotaniu przedsionków


Na podstawie danych z badań klinicznych istnieją 3 sytuacje kliniczne, w których pacjenci z migotaniem przedsionków (MP) muszą otrzymywać leczenie przeciwkrzepliwe niezależnie od punktacji w skali CHA2DS2-VA:

  • Zastawkowe MP (zawsze stosuje się warfarynę):
    • Zastawka mechaniczna
    • Zwężenie zastawki mitralnej (umiarkowane lub ciężkie)
  • Kardiomiopatia przerostowa (preferencyjnie NOAC lub warfaryna)
  • Amyloidoza serca (preferencyjnie NOAC lub warfaryna)
Infografika przedstawiająca migotanie przedsionków z wysokim ryzykiem zakrzepowo-zatorowym w migotaniu przedsionków o etiologii zastawkowej, kardiomiopatii przerostowej i amyloidozie z zalecaną antykoagulacją warfaryną lub NOAC.
Leczenie przeciwkrzepliwe (niezależnie od punktacji w skali CHA2DS2-VA) i migotanie przedsionków
Sytuacja kliniczna Leczenie przeciwkrzepliwe
Zastawkowe MP
  • Zastawka mechaniczna
  • Zwężenie zastawki mitralnej (umiarkowane lub ciężkie)
Warfaryna (nie NOAC)
Kardiomiopatia przerostowa i MP Preferencyjnie NOAC lub warfaryna
Amyloidoza serca i MP Preferencyjnie NOAC lub warfaryna

NOAC – doustny antykoagulant niebędący antagonistą witaminy K (dabigatran, rywaroksaban, apiksaban, edoksaban)


Niniejsze wytyczne są nieoficjalne i nie stanowią oficjalnych wytycznych wydanych przez żadne profesjonalne towarzystwo kardiologiczne. Służą wyłącznie celom edukacyjnym i informacyjnym.

Peter Blahut, MD

Peter Blahut, MD (Twitter(X), LinkedIn, PubMed)