Atriyal Fibrilasyonda Yüksek Tromboembolik Risk

Klinik çalışmalardan elde edilen verilere göre, atriyal fibrilasyonlu (AF) hastalarda CHA₂DS₂-VA skorundan bağımsız olarak antikoagülan tedavi verilmesi gereken 3 klinik durum vardır:

Valvüler AF (her zaman Varfarin uygulanır):

Mekanik kapak
Mitrâl stenoz (orta veya ağır)

Hipertrofik kardiyomiyopati (tercihen NOAC veya Varfarin)
Kardiyak amiloidoz (tercihen NOAC veya Varfarin)

Valvüler atriyal fibrilasyon, hipertrofik kardiyomiyopati ve amiloidozda yüksek tromboemboli riski taşıyan atriyal fibrilasyonu ve warfarin veya NOAC ile önerilen antikoagülan tedaviyi gösteren infografik.

CHA₂DS₂-VA Skorundan Bağımsız Antikoagülan Tedavi ve Atriyal Fibrilasyon
Klinik durum	Antikoagülan tedavi
Valvüler AF Mekanik kapak Mitrâl stenoz (orta veya ağır)	Varfarin (NOAC değil)
Hipertrofik kardiyomiyopati ve AF	Tercihen NOAC veya Varfarin
Kardiyak amiloidoz ve AF	Tercihen NOAC veya Varfarin

NOAC – Non-vitamin K Oral Antikoagülan (Dabigatran, Rivaroksaban, Apiksaban, Edoksaban)