Zespół bezdechu sennego

Zespół bezdechu sennego (SAS) jest zaburzeniem snu charakteryzującym się

nawracającymi epizodami obturacji górnych dróg oddechowych podczas snu, prowadzącymi do przerw w oddychaniu.
Prowadzi to do upośledzenia utlenowania krwi w płucach.
W czasie przerw w oddychaniu dochodzi do hipoksji narządów, mięśnia sercowego i przedsionków.
Rozwija się włóknienie przedsionków, prowadzące do remodelingu przedsionków.

Tworzy to podłoże dla migotania przedsionków (MP).

Częstość występowania SAS wynosi 5–15% i występuje ono trzykrotnie częściej u mężczyzn niż u kobiet.

Częstość występowania koreluje z BMI; każdy wzrost BMI o 5 kg/m² trzykrotnie zwiększa ryzyko SAS.

Ilustracja przedstawiająca zespół bezdechu sennego jako istotny czynnik ryzyka migotania przedsionków wraz z zapisem EKG arytmii.

Zespół bezdechu sennego
Definicja Zespół bezdechu sennego (SAS) jest zaburzeniem snu charakteryzującym się nawracającymi epizodami obturacji górnych dróg oddechowych podczas snu, prowadzącymi do przerw w oddychaniu.
Objawy W czasie snu: Chrapanie Przerwy w oddychaniu Niespokojny sen Nocne dławienie się Nadmierna potliwość nocna W ciągu dnia: Senność Zaburzenia koncentracji Drażliwość
Rozpoznanie SAS rozpoznaje się w laboratoriach snu. Lub za pomocą urządzeń inteligentnych z taką funkcją (Apple Watch).

Leczenie SAS polega na stosowaniu maski wytwarzającej ciągłe dodatnie ciśnienie w górnych drogach oddechowych; urządzenie to określa się jako CPAP (Continuous Positive Airway Pressure).

Zespół bezdechu sennego a migotanie przedsionków	Klasa
Odpowiednie leczenie zespołu bezdechu sennego zmniejsza częstość występowania oraz poprawia przebieg kliniczny migotania przedsionków.	IIb